Tha Columnz
Anonymous Voice - waarheid? (01-11-2007)
Wat is waarheid? Jezus zegt, ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Ook staat er geschreven, de Waarheid zal je bevrijden. Goede dingen dus. Maar in de tegenwoordige wereld heeft waarheid vaak een negatieve kant. Denk aan, ik zal hem eens flink de waarheid vertellen. Waarom is dat negatief? Omdat we vaak de waarheid niet willen horen. Omdat we dan moeten erkennen dat we fout zijn. Dat we zondaars zijn. En dan krijgt ons ego een opdoffer. De waarheid is als iets negatiefs gemaakt in deze wereld. Maar laten wij nooit vergeten dat de Waarheid onze God is. Die ons zal bevrijden. In de Naam van Jezus. Amen. Halleluja!
Anonymous Voice - Het ene doen, maar het andere niet laten. (28-09-2007)
De liefde is een zeer bruikbaar iets. Zo bruikbaar zelfs, dat het alles is wat we nodig hebben. Jezus zegt, dat we de Vader moeten liefhebben met heel ons hart, met heel ons verstand, met heel onze ziel, en de naaste als onszelf. Mensen gebruiken dat vaak als een excuus om te verdoezelen waarom ze niet naar de kerk gaan, waarom ze niet bidden, waarom ze de collecte niet betalen. Liefhebben is genoeg, zeggen ze, en dan zijn al die dingen niet nodig. Maar wat is dan liefde? Anderen zeggen, je moet juist naar de kerk gaan, je moet bidden, je moet collecte betalen. Waarom? Omdat je je best moet doen om je aan de regels te houden. Het is dan meer een uiting van de krachtige wil van de mens. Kijk eens, ik hou me aan de wet, ik eet altijd weinig, ik rook niet, ik betaal collecte, kijk eens hoe lang ik bid. Niet om zich op de borst te slaan tegenover andere mensen. Dat is te simpel. Nee, om zichzelf een gevoel te geven van kracht, zodat ze zich sterk voelen in een steeds harder wordende maatschappij. Ik ben erachter gekomen dat dit ook een verkeerde weg is. Wat is dan het antwoord? Volgens mij: De Liefde. De liefde voor de naaste zorgt ervoor dat je niemand op zijn teentjes trapt, van alles door de vingers ziet, en over het algemeen genomen een prettig mens in de omgang bent. Maar hoe zit het dan met de gestrengheid? Naar de kerk gaan, collecte betalen, je matigen, niet roken? Dat zit m volgens mij in de liefde tot de Vader. Niet dat t moet, maar als je echt van de Vader houdt zal je naar Zijn huis gaan, zal je betalen, zal je je matigen met eten, zal je niet zondigen enzovoorts. Ook zal je veel bidden en de Bijbel lezen. Omdat je dat wilt. Omdat je zoveel van de Vader houdt, dat je voelt in jezelf dat je dat alles wil doen. Omdat Hij dat wil. Persoonlijk schort het bij mij behoorlijk daaraan. Ik ben een egoist tot en met. Dat betekent dat ik meer van mezelf hou dan van God. Oeps…. Sorry, God. Daar gaan we aan werken.
Ach, wat maak ik me toch zorgen. Ik hoef het niet alleen te doen. God doet het werk. Ik hoef alleen mee te werken.
Anonymous Voice - Van Remi naar Koos. (07-09-2007)
Ik was onderweg van mijn vriend Remi naar mijn vriend Koos. Op de fiets, alhoewel het regende. Maar ja, daar kan een in Nederland geboren en getogen jongen wel tegen. Niet dat het leuk was. Zag ik opeens twee vogeltjes in een boom, schuilen tegen de regen. Ze waren van twee totaal verschillende soorten. De een was een duif, de ander was een ekster, geloof ik. Maar ze zaten tegen elkaar aangedrukt alsof hun leven ervan afhing. Ik had nooit zoiets gezien. De regen stroomde neer, maar ik stond stil, verwonderd en vastbesloten dit wonderlijke tafereel nog wat langer te bekijken. Ze zagen mij niet, denk ik. Zo zie je maar dat nood wet breekt en alle verschillen en vooroordelen uit de weg ruimt. Ik heb ervan geleerd. Niet dat ik geen vooroordelen moet hebben. Dat wist ik al. Maar vooral dat dingen die je normaalgesproken niet verwacht, mogelijk zijn, en dat je nooit uitgekeken bent in dit leven op deze aarde. Het leert mij het onwaarschijnlijke te verwachten en waakzaam te zijn voor het onmogelijke. Hoe groot is onze God? Groter dan onze gedachten, dat is zeker. Zeker is ook, dat toen ik bij Koos aankwam, ik toch een klein beetje veranderd was.
Anonymous Voice - VLOEKEN (17-08-2007)
Je hoort het elke keer als je langs een groepje jongeren fietst of loopt. Van de onschuldigste tot de ergste scheldwoorden vliegen je om de oren. Ook de meeste rap videoclips zijn er van doorspekt. Wat is dat? In de tijd toen ik jeugd was, was het al niet anders, alhoewel ik vroeger meestal surinaamse scheldwoorden om de oren kreeg. Geeft niet, als je weet wat het betekent, is het net zo erg. En dat wist ik. Zelf moet ik getuigen dat ik in onbewaakte ogenblikken me ook de verschrikkelijkste scheldwoorden in de mond kon nemen. Maar nu probeer ik al een tijdje zonder te leven.
Ik merk dat wat het met me deed, was de liefde in mij doden. Nu ik niet meer scheld, althans het probeer, voel ik me veel meer vol van liefde. Ja, het klinkt zweverig, maar ik voel me veel meer verdraagzaam tegenover iedereen. Ook voel ik veel meer die kracht in me die liefde is. Ik word minder snel boos om dingen. Het blijkt dus echt waar te zijn, dat de Bijbel zegt dat de kracht van de tong leven en dood in zich bergt. Maar nog wel het meeste leven of dood in degene die het zegt.
Natuurlijk is het leven in deze wereld erg moeilijk, en een beetje dood te zijn helpt al een stuk. Dat begrijp ik wel. Zelfs een vriend van mij, een pentcak meester van bijna 70 jaar, neemt zich regelmatig een GVD, K of edele delen in de mond. Terwijl die man toch zo gevorderd is, zo sterk, en zo goed weet met allerlei situaties om te gaan.
Het is een keuze denk ik, om jezelf niet beneden een bepaald niveau te begeven. Wij als christenen begrijpen dat, als je dat lukt, dit genade van God is. God wil ook niet dat je vloekt. Hij wil dat je leeft, en dat je leven steeds voller en mooier wordt. Zodat je op het einde ervan klaar bent om aan het ECHTE leven te beginnen.
De duivel... dat is een ander verhaal. Die wil je liever zo veel mogelijk dood hebben, in dit leven al, zodat je na dit leven met hem ECHT dood kunt zijn. Vloeken helpt daarbij goed. De liefde is zo verdwenen uit je hart. Net als een mens. Ik begin steeds beter te begrijpen dat wij zijn als bloemetjes in een veld. Zo breekbaar. We zijn zo mooi, maar een windvlaagje, en we zijn al weg. De zon brandt, en we zijn er niet meer. Hoe mooi je er ook uitziet, en hoe stoer je ook doet.
Fr3akFac3 - "Euforische adrenalineshot" (05-06-2007)
Tjongejonge, zit ik hier de hele dag op mijn kamer te studeren voor mijn herkansingen, kom ik tot de conclusie niet eens gelachen te hebben vandaag...
Enig idee hoe het voelt als je een dag niet gelachen hebt?
Ik zal je vertellen, het voelt leeg, levenloos, lusteloos en saai als een lege huls van een rubberenkogel die al zijn kruit heeft verschoten. Nutteloos dus...
Een lange tijd heb ik niks van mij laten horen en zien hier, maar nu heb ik toch even dik wat frisse afleiding nodig in deze benauwde weersomstandigheden. Wel genieten en bruinen hoor, maar geen fitte energie.
Dan te bedenken dat ik nog 3 weken lang aan mijn tentamens moet zitten blokken, verschillende opdrachten en verslagen moet inleveren en ik nog steeds geen stageplek heb die ik per 1 september zal moeten hebben.
Frustraties alom, maar mijn klep laat genoeg uit om niet oververhit te raken. Dat kan best goed voelen.
Laatst nog op Koninginnedag dit jaar, trad een band van vrienden van mij op, op het Assendorperplein, te Zwolle. Dit optreden blies met impulsie door 600-700 hoofden uit met een heerlijke freestyle sessie, waar ik ook mijn waarschijnlijk vruchtdragende aandeel in had. 1:30 minuut freestylen (als het niet minder is) voor zo'n groot publiek bracht een euforische adrenalineshot, dat tot 3 dagen daarna nog nadenderde.
Ik wou dat ik mij nu weer zo lekker voelde.
Anonymous Voice - Lessons of the Old Testament (29-05-2007)
1. Lesson of Abraham:
Be patient. God fulfills His promises.
2. Lesson of Moses:
Give all glory to God.
3. Lesson of king David:
Be satisfied with what is yours.
4. Lesson of king Solomon:
True satisfaction is only to be found in God.
D-vide - 15:45 (19-03-2007)
Na een lange, zware dag op stage rijd ik vermoeid maar tevreden op mijn Yamaha naar mijn mooie (ofja, hij is van mijn ouders, maar hij is wel mooi) woning. Tijdens deze reis rijd ik soms wel eens, vergeef me, door onnodige rode stoplichten. Van die stoplichten die op de doorlopende weg van een T-splitsing staan. Waar je gewoon aan de zijkant voorbij de auto’s kan zonder problemen. Bij één bepaalde T-splitsing moet ik afslaan vanaf de doorlopende weg. Hier wacht ik altijd netjes bij het stoplicht omdat hier wel eens auto’s mijn pad, als ik niet zou stoppen, kruisen. Ik wacht netjes en zie naast mij een groepje middelbare scholiers langsfietsen die wel rechtdoor door een rood stoplicht moeten. Iedereen dendert er doorheen. Behalve een klein jongetje van ongeveer 12 á 13 jaar oud. Dit jongetje wacht braaf voor het rode stoplicht, terwijl de wat oudere kinderen voor hem uitwijken en alsnog door het rode licht knallen. Maar het jongetje geeft niet toe aan de verleiding en blijft, als een nobele ridder, gewoon netjes wachten op dat groene licht dat hem zal verlossen uit deze positie. Ik blijf even kijken naar deze jongen en zijn licht springt op groen. De jongen bedenkt zich geen minuut, stapt op en fiets de oneindigheid in. Waar dit jongetje heenging? Ik weet het niet, maar, wat mij de hele rit nou bijbleef is dit: De andere jongens zijn strafbaar, maar ze hebben geen boete gekregen, maar, wie geeft die jongen nou een schouderklopje? Of een kleine beloning? Zou het niet veel motiverender zijn als de politie mensen als dit zou zien en ze een kleine tastbare beloning zouden geven, of misschien zelfs voorschrijven? Bestaat het hele systeem “mens”, alles wat we doen om onszelf dingen aan te leren, niet uit straffen en belonen? Kijk eens naar de basisschool, een duidelijker voorbeeld kan ik mij niet voorstellen. Maar kijk nou eens naar een getrouwd stel. Als de man kleine klusjes doet, lief doet tegen het vrouwtje en eens lekker het eten klaarmaakt of iets dergelijks, dan is deze man verzekerd van de nacht vol seks en weet ik veel wat voor goeds die vrouw in petto heeft. Maar als deze man lui is en alleen maar aan zichzelf denkt… ik laat het rekensommetje aan de lezer over.
Wat ik probeer te zeggen is dit: Waarom, als een mensenleven bestaat uit belonen en straffen, zijn er in de maatschappij bijna alleen maar mensen die straffen en niet mensen die de jongen die voor het onnodige rode licht stopt beloont. of de jongen zijn scooter gewoon goed heeft verzorgt en netjes rijd op de rollerbank… of de jongen, of misschien zelf het meisje, die het gewoon netjes en clean houd op lowlands. Wie dan ook. Als we nergens ons streven van goed gedrag aan kunnen vastknopen, kunnen we niks doen dan alleen volgen en gestraft worden als we per ongeluk eens terugvallen omdat het niks oplevert om goed te doen.
Ik weet niet hoe dit in te vullen is, misschien door kleine medaille’s, een klein beetje teruggave van de belasting, een soort “Groene politie” die alleen rondrijdt om mensen te belonen voor hun goede gedrag… zodat de “echte” politie kunnen zien hoe goed een persoon het doet en het door de vingers kunnen zien als ze per ongeluk een te gladde achterband hebben op de scooter of iets dergelijks.
Hoe een jongen je kan inspireren, het is geweldig, ik wou dat ik door was gereden om die jongen zelf een schouderklopje te geven of een batterijtje voor zijn mp3-speler of iets kleins, gewoon om hem te laten zien dat er mensen zijn die het waarderen als het jongen zijn prille schoudertjes onder de samenleving probeert te zetten voor een betere toekomst, ookal is het van hem een beetje druppel op de gloeiende plaat. Ik stop in ieder geval ook de volgende keer voor die onnodige stoplichten. Ik maak namelijk ook een deel uit van deze maatschappij. En als het niet ergens begint, begint het nooit.
Ik zal wachten voor het rode stoplicht, op de niagra die de gloeiende plaat zal doven.
tiewrap - afstuderen (15-03-2007)
Gisteren studeerde mn broer offieel af. Je kent het wel: je zit in een collegezaal waar de hoeveelheid mensen en de hoeveelheid zuurstof niet bepaald in balans zijn, dan komen er van die pinguins die een duf verhaal afsteken over de opleiding, vervolgens mogen de afstuderenden één voor één met hun armen gekruist voor hun -ehm- kruis staan en nog een verhaal aanhoren, dat voornamelijk voor diegene te volgen is. Vervolgens mogen we klappen en dan gaat diegene wat krabbelen op een papiertje.
Dat herhaalt zich zestien keer en dan is er nog wat geblaat van de studievereniging.
Tot zover niet zoveel bijzonders. Maar ik vraag me dan af- 't zal mijn zieke creatieve geest wel zijn- wáárom die pakken? Wat voegt dat toe? Wie heeft verzonnen dat je een hele vent bent als je de juiste lappen om je schouders hangt en zo'n zakdoek om je nek?
En waarom laten we onze waardering blijken door onze handen tegen elkaar te slaan?
Waarom trekken we geen knalroze overalls aan en trekken we aan onze oren?
Kan iemand me een zinniger verklaring geven dan 'dat hoort nu eenmaal zo' of 'dat is traditie' en kan iemand me een steekhoudend argument geven waarom het minder netjes is om voor de afwisssling dergelijke afwijkende gebruiken te hanteren?
het is zo vreselijk duf om altijd weer pinguins te kijken... Als ze nu zo grappig waren als koningspinguins, maar dat viel ook een beetje tegen, het bleef bij woordgrappen, practical jokes bleven helaas achterwege....
Ik vind het saai en blijf alleen erbij omdat dat van me verwacht wordt.... Ik zou het liefst pas binnenkomen als m'n broer aan de beurt is (de rest ken ik toch totaal niet).
Vervolgens begaven we ons naar de krochten van het gebouw voor de borrel...
En het kán anders. Ik was bij het afstuderen van iemand op een kunstacademie. Daar was de uitreiking gewoon onder de borrel, je kon gewoon lekker weglopen, en je kon ook gewoon in je t-shirt met pet op het podium komen lopen om je diploma aan te pakken...
Dus omdat we serieus over willen komen, voeren we een poppenkast op?
Sinds wanneer is poppenkast voor volwassenen?
Anonymous Voice - Basis van geloof (17-02-2007)
1. Geloof
Joh. 3:18
Wie in Hem gelooft, wordt niet geoordeeld; maar wie niet gelooft, is reeds geoordeeld, omdat hij niet heeft geloofd in de Naam van Gods eengeboren Zoon.
Joh. 3:36
Wie in de Zoon gelooft, heeft het eeuwige leven; Maar wie in de Zoon niet gelooft, zal het leven niet zien, maar Gods gramschap blijft op hem liggen.
Joh. 5:24
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie luistert naar mijn woord, en in Hem gelooft, die Mij heeft gezonden, hij heeft het eeuwige leven, en in het gericht komt hij niet; maar hij is overgegaan van de dood tot het leven.
Joh. 6:40
Dit is de wil van de Vader, die Mij gezonden heeft, dat wie de Zoon aanschouwt en in Hem gelooft, het eeuwige leven heeft, en dat Ik hem op de jongste dag zal doen verrijzen.
Joh. 6:47
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie gelooft, heeft het eeuwige leven.
Joh. 11:25-26
Jezus sprak tot haar: Ik ben de verrijzenis en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven; en wie leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven voor eeuwig. Gelooft ge dit?
Mark. 16:16
Wie gelooft en gedoopt is, zal zalig worden; maar wie niet gelooft, zal worden veroordeeld.
Joh. 6:27-29
Arbeidt niet voor de spijs die vergaat, maar voor de spijs, die blijft tot in het eeuwige leven, en die de Mensenzoon u zal geven. Want op Hem heeft God, heeft de Vader zijn zegel gedrukt. Ze zeiden Hem dan: Wat moeten we doen, om de werken Gods te verrichten? Jezus antwoordde hun: Dit is het werk van God: dat gij gelooft in Hem, die Hij gezonden heeft.
2. Geboden
Matt 22:37-39
Jezus zei hem: "Ge zult de Heer uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel en heel uw verstand." Dit is het grootste en eerste gebod. En het tweede daaraan gelijk: "Ge zult uw naaste beminnen als uzelf."
Luk. 10:26-28
Hij zei hem: Wat staat er in de Wet geschreven; wat leest ge daar? Hij antwoordde: Ge zult de Heer uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw kracht, en met heel uw verstand; en uw naaste als uzelf. Hij zei hem: Ge hebt goed geantwoord; doe dit, en ge zult leven.
Mark. 12:29-31
Jezus antwoordde hem: Het eerste is: "Hoor Israel; de Heer, onze God, is de enige Heer; ge zult de Heer uw God beminnen met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw verstand en met heel uw kracht." Het tweede is dit: "Ge zult uw naaste beminnen als uzelf." Groter dan deze geboden is er geen.
Joh. 13:34
Een nieuw gebod geef Ik u: Bemint elkander; zoals Ik u heb liefgehad, moet gij ook elkander beminnen.
Joh. 15:12
Dit is mijn gebod: Hebt elkander lief, zoals Ik u heb bemind.
Joh. 15:17
Dit leg Ik u op: Hebt elkander lief.
1 Joh. 4:21
Want dit gebod hebben we van Hem ontvangen: wie God bemint, moet ook zijn broeder beminnen.
1 Joh. 3:23
Dit immers is zijn gebod: dat we geloven in de naam van zijn Zoon Jezus Christus, en dat we elkander beminnen, zoals Hij het ons bevolen heeft.
3. En nu verder
Joh. 14:15-17
Zo gij Mij liefhebt, onderhoudt mijn geboden. Dan zal Ik de Vader bidden, en Hij zal u een andere Helper geven, om bij u te blijven voor eeuwig. Het is de Geest der waarheid, die de wereld niet kan ontvangen, omdat ze Hem ziet noch kent; gij echter kent Hem; want Hij blijft bij u, en is in u.
Joh. 14:26
Maar de Helper, de Heilige Geest, die de Vader zal zenden in mijn naam, Hij zal u alles leren en alles u in herinnering brengen, wat Ik u heb gezegd.
Anonymous Voice - Het principe van de kuisheid (03-02-2007)
Kuisheid wordt in deze wereld aan alle kanten tegengewerkt. Dit komt omdat de lust overal gepropageerd wordt. De lust wordt dan voorgesteld als liefde, terwijl het dat niet is.
Ik hoef geen voorbeelden te geven, iedereen weet waar ik het over heb.
Waarom kuisheid? Behalve dat God het wil, is het ook iets dat ons sterk maakt. Het kan, zoals veel deugden, gezien worden als een training. Als je de kuisheid beoefent, voel je je beter over jezelf, je voelt je sterker, omdat je niet zomaar toegeeft aan wat je voelt.
Kuisheid kan beoefend worden door op een bepaalde manier te denken over je lichaam. Behalve dat het de tempel van de Heilige Geest is, is het ook iets wat aan jouw zorg is toevertrouwd. Daar ga je voorzichtig mee om. Je gaat je TV toch ook niet constant aan en uit doen? Als je lichaam went aan het constant toegeven aan lust, wordt je eraan verslaafd, en als je het dan niet hebt of kan, kan je het moeilijk krijgen. Bijvoorbeeld als je oud wordt.
Daarnaast moeten we proberen mensen (inclusief onszelf) te zien als geesten met een lichaam. Wij zijn de geest (de ziel), en het lichaam is ons vervoermiddel. Als je dan naar iemand kijkt, probeer zijn geest te zien en te ervaren, niet zijn lichaam. Zo wordt een persoon niet meer een lustobject, omdat het lichaam niet is waar je naar kijkt.
God is geest. Het lichaam (het vlees) is iets wat van deze aarde is. Om met God te communiceren, gebruiken we onze geest. Dus om met mensen te communiceren, moet onze geest met de geest van de ander communiceren. Het lichaam hoeft daar niets mee te maken te hebben, behalve dan dat we het nodig hebben om te praten, te horen, te gebaren, en gebaren te zien.
Lust hoort bij het leven. Kuisheid betekent niet het uitbannen van lust. Het is wel het zien van lust in de juiste proportie. Lust is een tak aan de boom van liefde, het is niet een op zichzelf staande boom. Maw. lust moet voortkomen uit liefde voor je partner, en niet uit lust zelf. Je kan proberen om, als je sex hebt met je partner, bij alles wat je doet na te denken, of je dit doet uit liefde, of uit lust. De bewegingen uit lust moet je dan niet doen. In sex is er een punt dat je de controle verliest, en dat lust overneemt. Dit is normaal, maar begin vanuit liefde.
Anonymous Voice - Het principe van de nederigheid (10-01-2007)
Nederigheid is iets wat weinig beoefend wordt, omdat het vaak van nature niet in de mens zit. Het is echter iets wat wel goed is voor ons, en gezond. Wat er in de weg zit, is ons eigen ego. Ego is iets wat in de wereld gepropageerd wordt. Voor jezelf opkomen, keuzes maken, doe wat je leuk vindt, eet wat je lekker vindt. Dit zijn allemaal zinnetjes die we in de reclame vaak tegenkomen, maar die verkeerd gebruikt worden, nl. er wordt geprobeerd je te doen luisteren naar je ego.
Je ego vertelt je meestal om in alles de makkelijkste weg te kiezen. Doe wat je wilt, is grof gezegd de boodschap. Maar als je in alles de makkelijkste weg kiest, wordt je zelf uiteindelijk zwakker. Als je altijd de auto neemt in plaats van te fietsen, wordt je lichaam zwakker. In dit geval wordt je geest zwakker. En je gaat steeds minder kunnen hebben. Je kunt nederigheid zien als een vorm van training, een soort van vasten.
Nederigheid is in principe jezelf onbelangrijker achten dan alles om je heen. Onderdoen dus. Wat hierbij helpt is je in te denken hoe een ander zich voelt, vooral in interactie met jou. Hoe voelt hij zich? Waarschijnlijk net zoals jij je voelt in dezelfde situatie. Dus denk na over hoe je jezelf voelt in verschillende situaties. En pas dat dan toe op de ander.
Nederigheid is ook, niet de eer opeisen voor iets wat je doet. Dit heeft te maken met God. Je moet geloven dat God al het goede leidt en bestuurt. Dus alle eer voor het goede wat je doet, komt ook Hem toe. Wij zijn alleen maar werktuigen in Zijn hand. Als je een stoel mooi vindt, prijs je toch de timmerman, niet de hamer of spijker?
Zo zorgt nederigheid ervoor dat je bevrijdt wordt van egoistische gevoelens, en gevoelens van trots. Deze maken plaats voor liefde en dankbaarheid. Dit is weer goed voor je geestelijke gezondheid, want als iemand iets bij je doet, of je wordt geraakt door iets in het leven, komt de klap niet meer zo hard aan. Je vindt het niet meer zo erg, want je vindt jezelf niet meer zo belangrijk.
Liefde bevordert ook de nederigheid. Als je van iemand houdt, ben je bereid voor die persoon concessies te doen, ten koste van jezelf. Dit is een vorm van nederigheid.
Nederigheid is ook een genade. Dus bid erom. En... pas op voor de valkuil: Wordt niet trots dat je nederig bent. Zo van, kijk eens hoe hard ik ben voor mezelf. Kijk eens hoe goed ik ben. Geef alle eer aan God, dan hoef je je daar ook geen zorgen meer om te maken.
Anonymous Voice - Jesus secrets (07-12-2006)
His suffering is our happiness
His crossdeath is our eternal life
His stripes are our healing
His fear (in Getsemane) is our courage
His humiliation is our dignity
His poverty is our prosperity
His will is the answer to our selfishness
His love is the answer to our unlove
His humility is the answer to our pride
His obedience is the answer to our disobedience
His compassion is the answer to our disgust
His goodness is the answer to our wickedness
His will strengthens our commitment to Him
His love strengthens our love
His humility strengthens our humility
His obedience strengthens our obedience to Him
His compassion strengthens our compassion
His goodness strengthens our goodness
So you can conclude:
- Everything the world did to Him, He uses it oppositely on us.
- Everything He did to the world, He uses it against our worldliness.
- Everything He did to the world, He uses it for our holiness.
And then: We can also contribute through what the world does to us.
So:
Our suffering contributes through Christ to our happiness
Our deaths contribute through Christ to our eternal lives
Our stripes (or sicknesses) contribute through Christ to our healing
Our fear contributes through Christ to our courage
Our humiliations contribute through Christ to our dignity
Our poverty contributes through Christ to our prosperity
Anonymous Voice - Hierarchy of the devil (19-10-2006)
The heavens have a hierarchy. This hierarchy is based on love, trust and adoration. You have the Father, the Son, the Holy Ghost, the saints in heaven and the angels.
In this way the devil has his own hierarchy. But this one is based on fear and distrust and selfcentredness. The devil reigns, because he is the most powerful evil spirit. All the other demons fear him, because they know they can be destroyed by him at his whim. the ranks of the demons are also based on who has the greater power. They suck up to their superiors, because they want to gain power, out of selfcenteredness. They are however always ready to betray their fellow demons, if they can gain from it. All this has to do with the race who can bring the most souls into hell, and thus gains the most power. Each person has a personal devil assigned to him, who has the duty to bring that person to hell. Their leaders have control over their group of devils, thus control over the respective group of souls/persons. If you are succesfull as a devil, you grow in power, and thus become a leader. Succes comes from the number of souls you bring into hell. So, imagine the personal devil of Adolf Hitler. This man is responsible for so many deaths, and this responsability goes to his devil. From all those dead people a lot go to hell. So that devil is indirectly responsible for putting a lot of souls in hell, and he grows tremendously in power. He must be one of the top leaders in the hellish ranks now.
If you think about it, this has a lot of complications in daily life. If you sin, as being a human being, this hurts people. Sin always hurts people. Because of that, the devil assigned to those hurting people, can be angry with you. Not because of your sin, but because you stand in the way of his plan to bring his own group to hell. So he wants to make sure you don't stand in the way. Even if that means hurting you. Some devils even will appear as godly creatures, and will make you feel remourse for your sins. So you think it's God, but meanwhile it's another devil wanting you to get out of the way. It can happen that people then start listening to those devils, which will bring them then on a wrong path. This happens a lot nowadays, as you will read down below. Now, the devil assigned to you, has to defend your case, to bring in some evil powers to defend you so that you can do your sin. Like a hellish insurance. As a christian, you put your hopes on God. This means your hellish insurance is growing less and less, because your devil is losing power. So the more you grow in God, the more sin becomes dangerous for you. Devils don't want their people to hurt or suffer, because they know it can bring you closer to God, you see? But if you're not assigned to them they will hurt you easy. You're not their responsability.
Some people have sold their soul to the devil. A lot of people are playing with the thought. That's plenty of times enough for their respective devils to have hope, and to pleed their case, by invoking powers for their protection so they can sin and go to hell. So these people keep their hellish insurance as intact as possible, wile on the other side they try to please God by praying and going to church and believing in Him and so on. So they try to make peace on both sides. I believe most people instinctively know this, and also do this. They don't trust God completely, because they know that through their sins they are vulnerable. Selling your soul or playing with the thought means that sometimes you have to give the devil what he wants. You have to throw the dog a bone, so to speak. That means you have to deliberately do some sins, to keep your devil happy, and the hellish insurance intact. That's why you see that lots of christians nowadays look so normal and not holy at all. When you talk to them they act all holy, but in their daily life they are just the normal gossiping, angry, unreasonable, sinning people that you expect in a worldly society. Lots of christians also attack you on your sins, when you are just having a discussion about christian customs and they feel they cannot win the conversation. Then they start saying: Yes, but you smoke. Or: I heard you had a fight with this or that person. Acting holy is also a sin, remember. The holiest people that have lived have always said about themselves that they are the worst sinners. That's real holiness. Looking at yourself and not at others. But these sins mentioned above, are useful sins for your devil to pleed your case.
Jesus wants us to sin as little as possible, because he knows sin hurts people. He doesn't want that. He also knows that the hellish powers can reach you through your sins. They are like contact points. That's why this life will always be a struggle. The more sins you do, the more influence your devil gets over you, (because he becomes more powerful,) and the harder it gets to be holy. That is the very reason that for a christian, this kind of both-sides-strategy, is very dangerous. You keep your holiness at a low level, because of your sin, and you keep your hellish insurance weak, because people who openly do not believe, are stronger in the devil. So you have to keep on sinning, and repenting, and sinning, and repenting, and so on. But if you would really choose a side, you wouldn't have to run back and forth and you could save yourself all the trouble. The bible says: It's better to be hot OR COLD, then lukewarm. Still I believe most people do this nowadays.
Now you can also see why lots of people are suffering. Their devils are too weak to give them the hellish insurance, and their sins are too much for God to keep them whole. You see, if your devil allows you to sin, he has the responsability to ged rid of the hurt you cause. So, he will dump it on weaker devil's persons, who then get sick or in an accident or suffer otherwise. So, even if you sell your soul to the devil, you have to be lucky that your devil is a powerful one, or you will still suffer. Also, a lot of holy people also suffer and have suffered in history. Everybody sins, even the holiest persons. And if the devil gives up hope for you, he thinks he will not get you into hell anymore, you're only good for him to get rid of some hurt caused by people who might still go to hell. Then, if God allows it, the devil can make you suffer. Or he can make you to sin also, so that the hurt will be passed on to even weaker devil's persons. This sets a chain of sins in people, and that's why also there is lots of sin in the world.
A devil will never believe that he can trust you as a person. So, he will always try to gain power and control over you. He has this control through your sins. Only God can deliver you. But that means you become really very holy. Lots of christians nowadays think that they are holy, and they say (proclaim): Oh no, the devil has no grip on me. They are denying the power the devil has over them. By denying a problem you will not solve it. The first step in solving a problem is acknowledging you have a problem. So, it is wiser to realise that the devil has a certain degree of power over you, so you can start recognising what the power is, and through which contact points he has that power over you. Then, through prayer you can beg God to deliver you from your sins (the contact points), thus diminishing the influence of the devil.
Devils have each their own form of evil that they like best. Some like fear, and will try to make you afraid, so that you will do what they want. Some like lust, and they will try to seduce you into lustful sins. Some like anger, and they will make you feel angry at anything, so you will bring hurt into the world. Some like you to be arrogant, so that you will fall even harder when you go to hell. Some like you to be intellectual, so that you will talk forever and never get to the real point. Some like you to be dumb, so that they can make you hate and distrust through your ignorance. Since every person has his own devil, this shows why people have different characters. Many people say: Oh, that's just how I am. Or: I'm only being human. But now you see that this is not an excuse. It's not you. It's your devil! And for you as a christian your devil has to grow smaller and weaker. Thus ridding you of your so-called character.
D-vide - Laat het gaan waaien (24-09-2006)
“De storm die mijn leven doorwaait. Laat mij herinneren hoe het was onder moeders vleugels. Waar ik mezelf mocht zijn.”
‘Ik heb een nieuwe fiets!’ Hij kwam de hoek om gerend. ‘papa heeft mij een nieuwe fiets voor mijn verjaardag gegeven!’. Moeder glimlacht naar haar zoon en haar man, alledrie trots om hun eigen redenen. De volgende dag fietst het zoontje vol trots naar school, waar de fiets bewonderd wordt door vele klasgenootjes van het trotse zoontje. Na school komt er een klasgenootje naar het zoontje toe en vraagt: ‘mag ik even op je fiets rijden?’. Het zoontje twijfelt. ‘je mag dan 2 knikkers van me hebben!’ De ogen van het klasgenootje glunderen, ‘ik beloof dat ik er netjes mee omga’. Het zoontje lijkt te worstelen met zijn gedachten. Uiteindelijk stemt hij toe, waarop het klasgenootje meteen op de fietst springt en rondjes begint te rijden. eerst rijdt hij rondjes op het plein, dan gaat hij buiten het hek om een paar rondjes te rijden. maar hij neemt de eerste bocht te hard. Het zoontje ziet het gebeuren. Het klasgenootje duwt van schrik spontaan de voorrem in waardoor hij op zijn voorwiel schiet. Duizend gedachtes schieten tegelijk door het hoofd van het zoontje; “zorg je goed voor deze fiets, schat? Ja mam!”, “wat een mooie fiets!”, “je bent de liefste papa ter wereld! Ik zal heel goed voor deze fiets zorgen!”. De tijd lijkt even stil te staan. Hij voelt het metaal buigen. Totaal in paniek rent hij naar zijn klasgenootje terwijl hij ziet hoe het metaal in zijn voorwiel steeds verder buigt. Een tegenligger had het klasgenootje al op tijd gezien en was tijdig gestopt, maar het klasgenootje zat nog steeds te stoeien om overeind te blijven. Ineens hoorde het zoontje het metaal barsten en voelde dat er iets van binnen barste. Met een brok in zijn keel rende hij naar zijn klasgenootje die inmiddels al geschrokken op de grond lag. “Ik zal heel goed voor deze fiets zorgen” klonk het nog eens door zijn hoofd. Daar stond hij dan. Het zoontje, zijn vriendje, een kapotte fiets en een schram op de knie van zijn vriendje. Het zoontje probeerde zich sterk te houden tegenover zijn klasgenootje. Zijn ogen werden vochtig maar hij probeerde ergens anders aan te denken. Met een nuchtere stem zei het zoontje: ‘Gaat het nog goed met je?’ Zijn stem sloeg over. Het klasgenootje schaamde zich kapot. ‘Sorry, je mag nu wel mijn knikkerzakje hebben omdat ik je fiets kapot gemaakt heb.’ En hij reikte in zijn achterzak om het knikkerzakje te pakken. ‘Hoeft niet…’ zei het zoontje, en hij bleef beduusd vooruit staren. Het klasgenootje liep wat ongemakkelijk weg bij het zoontje die nog steeds verslagen naar zijn kapotte fiets zat te kijken. De man die alles van de zijkant had gekeken kwam nu naar het jongetje toe. “was deze fiets nieuw?” vroeg de man. Weer hoorde hij zichzelf tegen zijn vader praten “ik zal er echt heel goed voor zorgen!”. Het vocht in zijn ogen had zich nu opgehoopt en hij voelde een traan langs zijn ogen gaan. Met zijn laatste beetje nuchterheid die hij in zich zei hij: ‘Ik heb hem gister voor mijn verjaardag gekregen van papa.’ Het zoontje barste in snikken uit. De man legde een hand op zijn schouder. ‘je moet natuurlijk wel oppassen met nieuwe spullen, die moet je niet zomaar uitlenen’ zei de man. ‘Ik weet het, maar hij wilde zo graag.’ Snikte het jongetje. De man zei: ‘ik heb een idee, we pakken zo je fiets op, dan help ik je wel mee met hem naar huis brengen. En als je thuis bent, onthoud ik je straatnaam en kom ik even later je fiets ophalen, ik ben namelijk fietsenmaker.’ Het zoontje schrok ervan, hij keek door zijn vochtige ogen naar de man. de fietsenmaker glimlachte.
De volgende dag werd hij wakker. Zijn moeder zei tegen hem: ‘pas je vandaag wel op met je nieuwe fiets?’ ‘Ja mam! Ik zal er heel goed voor zorgen…!’ Moeder was trots.
“In elk persoon waait dezelfde wind. Ook al is er storm, we zijn nooit oud genoeg te schuilen bij moeder. Om uit te huilen, om van fouten te leren, om blij te zijn over hoogtepunten, om tegenslagen aan te kunnen, om te hopen op het onverwachte, om onszelf te ontdekken, om anders te zijn dan wat er van je verwacht word…”
“Laat het gaan waaien, tot het stormt”
D-vide - Veldhuis en Kemper - Kaartenhuis (22-09-2006)
als inleiding voor mijn collumn die binnenkort gepost gaat worden:
Ik heb een kaartenhuis gebouwd, en aan mijzelf verkocht
Het ziet er best wel aardig uit, maar van binnen is het koud
Het ligt aan een hele sjieke straat, Daar is zo'n huis niet echt speciaal.
Behalve dan mijn achterdeur, omdat ‘ie altijd openstaat
Het trilt wat door de tocht en de kou trekt in m'n bed.
Maar m'n achterdeur blijft open, m'n achterdeur blijft open,
want op die open deur heb ik m'n joker ingezet.
Als het gaat waaien,
als het ooit gaat waaien,
als het gaat waaien, waait het stuk.
Als het gaat waaien.
Laat het nooit gaan waaien.
Als het gaat waaien, waait het stuk.
De kamers zijn te groot, en het zijn er veel te veel
en elke kamer heeft, z'n eigen kaartenhuisgenoot.
Maar 'k zie ze bijna niet, behalve voor de huur
Want bouwen, dat kost tijd, en het onderhoud is duur.
Maar wat ik ook doe, Ik wacht op de orkaan,
want als de boel ineenstort, als alles in elkaar stort,
heb ik m'n achterdeur niet nodig om te zien wie er blijft staan.
Als het gaat waaien,
als het ooit gaat waaien,
als het gaat waaien, waait het stuk.
Als het gaat waaien.
Laat het nooit gaan waaien.
Als het gaat waaien, waait het stuk.
*Instrumentaal intermezzo*
Laat het gaan waaien.
Laat het nu gaan waaien.
Laat het gaan waaien.
Laat het nu gaan waaien.
Laat het gaan waaien en waaien en waaien en waaien
tot het stormt.
Tot het stormt.
Fr3akFac3 - Eenzame strijd (18-09-2006)
4 september 2006,
Ik keerde mij in mijn gedachten. Ik ging er bij zitten in een hoekje en liet mijn gedachtengang de vrije loop. Het was een strijd, een heftige strijd. Met veel moeite kreeg ik het tot de volle concentratie allemaal op een rijtje. Zweten, gloeien, gepeinigd worden in de hersenen, het viel steeds zwaarder op de maag.
Ik wist waar ik eindelijk mijn boek over zou schrijven. Het zou een autobiografie worden. Als het goed verkoopt ga ik elk jubileumjaar eentje drukken. Door hoogstpersoonlijke hand.
Dus toen ik op gedachten was gekomen een boek over mijzelf te drukken, ging ik meteen aan de slag. Het was een race tegen de klok, mijn vulpen raakte wat leeg en vlekte uiteindelijk maar een beetje. Vervolgens na flink wat geschud kwam de inkt weer los en kon ik met moeite doorgaan.
Op een gegeven moment werd de concentratie mij te intensief. Het was teveel, te vermoeiend. Ik moest en zou een einde maken aan dit drukproces, anders ging het niet goed. De muren kwamen op mij af, de ruimte steeds nauwer en nauwer. Ik wilde weg, ik moest weg! Ik zat al te lang op deze plek, de opluchting bleef te lang weg! Ik wilde eruit!
Ik keek gehaast om mij heen, op zoek naar een uitweg, het zweet stond me op de kop! Voor mij, achter mij, naast mij, boven mij, ik kon nergens heen. Het einde werd mij niet gegunt. Ik moest denken aan een lied van onze Marco: "...vriiiij zijn, ik wil alleen maar vriiiij zijn..."
Maar....
Ik was alleen... verbannen van de wereld om mij heen. Opgesloten, iedereen had mij in de steek gelaten. Zelfs mijn beste vriend die ik op dat moment het hardst nodig had, kon mij geen handje helpen.
Met ogen vol vurige woede en verdriet keek hem aan en zei: "Gij! Leegtehuls! Matennaaier! Hoe kunt gij mij verlaten en verloochenen in het heetst van de strijd, wanneer ik u het hardst nodig heb!
GIJ...!!"
Toen besefte ik mij ineens dat de deur van het slot kon en er wat droogdoekjes boven de wasbak hingen. "Ok", dacht ik, "dan gebruik ik die maar...
...smerige wc-rolhouder..."
Anonymous Voice - Het principe van de liefde (30-08-2006)
Liefde is een bijzonder en prachtig iets. Het is moeilijk te beschrijven. Het omvat ook vele aspecten, en al onze visies worden veranderd, als we leven vanuit haar principe.
Je kan je voorstellen, dat je van iets houdt. Je vrouw, je vriendin, auto's, de natuur, voetbal. Waarom hou je daarvan? Omdat het je iets geeft, waardoor je je fijn voelt. Het heeft een bepaalde aantrekkingskracht op je. Die aantrekkingskracht bestaat er vaak uit, dat het je iets geeft, waardoor je jezelf beter voelt, of er ook beter van wordt. Dus het is een soort wisselwerking tussen jezelf en dat waar je van houdt. Datgene geeft je iets, en jij geeft het liefde.
Andersom zijn er dus dingen waar je niet van houdt, omdat het je niets geeft. Je vindt er niks aan, die persoon is niet aardig. Toch hebben die dingen waarde, omdat ze iets bijdragen in de wereld, dus ook voor jou, omdat je in de wereld bent. Dit is een moeilijke stap.
Nog moeilijker is het, als die dingen voor jou persoonlijk niet iets bijdragen, maar juist iets weghalen of afdoen, dus negatief voor je zijn. Om daar dan toch liefde voor te voelen, is moeilijk. Daarom moeten we begrijpen, dat we zelf niet de baas zijn over alles. God is de baas, en Hij doet dingen, die wij niet begrijpen, en Hij laat dingen toe, die zelfs voor ons slecht zijn, ogenschijnlijk of echt. Hij weet nl. meer dan ons.
Punt twee is, dat we moeten begrijpen, dat door onze aanwezigheid op deze aarde, elk van ons persoonlijk, we anderen al in de weg staan. Jij hebt een baan, dus een ander kan die niet krijgen. Jij eet voedsel, dus een ander kan jouw voedsel niet meer eten, en heeft dus misschien honger. Dus wij zijn ongewild ook negatief voor anderen. Je kan er niks aan doen, maar je doet het wel. Toch zijn we het waard geliefd te worden, vinden we zelf. En dat is ook zo. Dat vindt God ook. Het negatief zijn voor elkaar is nou eenmaal een deel van het aardse leven.
Dus, als je begrijpt dat je zelf slecht bent voor anderen, maar toch geliefd wil worden, kan je begrijpen dat anderen dat ook willen. Dus waarom niet. Ook begrijp je dan, dat anderen er ook vaak niets aan kunnen doen. Ook vaak wel, maar zo zijn we zelf ook. Dus als een ander jou kwaad doet, zie je eigenlijk jezelf in die persoon terug. Hij is net als jij. In meerdere of mindere mate, maar daar moet je niet naar kijken. Dat is nl. een kwestie van genade. Als dan die barriere van kwaadheid en concurrentiestrijd weg is, staat ons niets meer in de weg om van iedereen te houden, wat ze ook doen en wat ze ook zijn. Dit kan je zelfs uitstrekken tot dieren en planten, en alles wat leeft.
Probeer het gevoel, dat je hebt bij de dingen/personen waar je van houdt, op te wekken bij alles. Als je je daarin oefent, en je bidt erom, moet het gaan lukken. In meerdere of mindere mate, maar dat maakt niet uit. Het is een kwestie van genade, en het moet groeien.
D-vide - Chocopasta (23-08-2006)
Vanwaar ontstaat mijn vurig verlangen naar het dunne bruine smeersel op de meelcompositie die men “de boterham” noemt? Ik heb gezocht. Ik ondervond het feit dat ik, zoals vele natuurbewonderaars (chocolade komt immers van de cacaoboom) voor mij, pas echt de waarheid zou ondervinden als ik de bron zou onderzoeken. Maar mijn vraag restte: Wat is de bron? Wat is de reden dat ik, wanneer ik dat witte potje met de zwarte deksel zie, ondervind wat het pavlov verschijnsel inhoudt. Een broodje chocopasta bestaat uit 2 onderdelen: Brood en Chocolade. Hieronder volgen de uitreksels van mijn onderzoek:
Brood:
De tarweplant waait zachtjes met de wind mee. Deze tarweplant is niet de enigste. Om hem heen word hij vergezeld door zijn andere lotgenoten die samen een eeuwige dans dansen. De wind leidt de dans en de tarweplanten volgen hem netjes. Dit schouwspel wordt bruut verstoord door de boer met zijn zeis. Het tarweplantje ziet zijn vrienden stuk voor stuk neergehaald worden. Maar hij stopt niet met dansen. Als in een trans blijft hij de wind volgen in zijn dans, tot opeens…
Stilte.
Als hij weer bijkomt ligt hij samen met zijn vrienden op een steen. Verstijfd van angst en onbegrip blijft hij liggen. De boer stelt een mechanisme in werking en de steen komt op hem af. Hij voelt zijn zaadjes kraken en zijn lichaam verlaten. Zijn hele lichaam schreeuwt van de pijn, maar hij zegt niks. Hij is te verstijfd om een woord uit te brengen. Hij verlangt weer naar zijn kindertijd, toen alles nog groen was en hij zorgeloos kon meedansen op het ritme van de wind en zo heerlijk genoot van de zon op zijn ongebruinde lichaam. Maar de plant weet dat hij in een broodnodig proces zit. Een proces die voor de mens net zo broodnodig is als water drinken, actief bezig zijn, een deadline stellen voor Chris etc. dus de plant gaat in trots ten onder als zijn overblijfselen op de brandstapel gegooid worden. Wat is de essentie in de boterham die hem zo aantrekkelijk maakt? Is het de lijdensweg? De aangename, zachte kleur? De vertrouwde smaak? Ik denk dat het een combinatie is van het voorgaande plus nog een aantal andere factoren. Mensen gaan immers sneller voor voedsel dat snel klaar is in plaats van een flinke maaltijd te koken die na een minuut of vijf toch weer koud is. Ik hou van brood om zijn simpelheid, zijn manier van flexibel zijn, zijn perfecte combinatie met…
Chocoladepasta:
De Cacaoboom staat in zijn volle gratie in een tuin rond de evenaar. De cacaoboom stelt eisen: Hij wil niet volop in de zon staan, dus er moeten schaduwbomen geplant worden, anders wil hij zijn wonderlijke werk niet verrichten. Versgemalen cacao om ze om te smelten tot blokken chocolade van verkade, milka, het maakt niet uit, een stukje chocolade smaakt altijd goed. Nestle chocomel, orinoko, stuk voor stuk gouden producten. Zwart goud noem ik het, in tegenstelling tot de koffieboonfetisjisten. In gracieuze bewegingen word de chocopasta over het brood gesmeerd. Het mes ondergedompeld in het zwarte goud. De cacaosnipper is trots op zijn positie op de boterham. Hij ligt daar met zijn vrienden, samen in dit wollige bed. Sommige van de cacaosnippers worden automatisch melig en gaan met plezier ten onder. Behalve dat ene snippertje, dat ene snippertje dat op het mes blijft zitten… dat ene snippertje dat, ondanks dat er al flink met de tong over het mes is gegaan, trouw met zijn vriendjes aan het mes blijft hangen. Het snippertje dat 2 keer in de afwasmachine gewassen moet worden, eer hij eraf is. DAT snippertje geniet ook van het leven. Hij geniet zelfs zo dat hij bereid is 2 spoelingen te overkomen voordat hij trouw de diepte ingaat. Alle cacaosnippers houden van het leven, elk op zijn eigen manier. En ik houd ook van deze cacaosnippers
Conclusie:
Noem me een voedselspecialist, noem me een fetisjist en een viespeuk. Ik weet dat mijn liefde voor de boterham met chocolade niet oppervlakkig is. Ik hou van het proces, het begin, de afwerking, het gevoel. Ik hou net zoveel van de boterham als van de chocoladepasta. Misschien ben ik op deze wereld gezet om nare mensen die niet van orinoko houden te laten inzien wat een juweeltje ze is.
Brood.
Chocoladepasta
Ik koester het.
K-Sean - Een sprookje (10-05-2006)
En ik besloot mezelf te zijn
als ze me dan niet leuk vond
had ze geen hekel aan een pop
en als ze me dan liefhad
dan hield ze echt van mij
'Een wijze beslissing,' sprak de mier. 'Maar kabouters kunnen niet met mensenjongen trouwen hoor!' waarschuwde zijn vrouw...
'Ik weet het,' zei ik, met mijn kabouterpiepstem.
'Maar toch zal ik het zijn!'
De mier herhaalde zijn woorden.
Fr3akFac3 - Humor: Duf of meesterlijk? (26-04-2006)
Humor werkt heerlijk relativerend, hoewel het meest van tijd ook vrij sarcastisch is of kan zijn en leedvermaak nog altijd een groot vermaak is. Maar het is een feit dat humor geschapen is door de beste cabaretier ter wereld. Alleen het is natuurlijk aan de doelgroep hoe ze ermee omgaan. Dat kan vaak grenzeloos zijn, met als gevolg dat het niet altijd acceptabel kan zijn.
Ik ben laatst naar een cabaretvoorstelling geweest van Kasper van Kooten (ja inderdaad zoon van…en oud-drummer van de band van Acda en De Munnick).
Zijn thema was Geestdrift.
Ik heb zo’n mooie opleiding hè? Je mag gewoon voor school naar zo’n voorstelling gaan, natuurlijk kunnen zij dat niet voor 120 studenten veroorloven, dus je draait geheel zelf voor de kosten op. Maar goed, voor €13,- laat ik dat niet voorbij gaan.
Het was dus een opdracht van school om zo’n voorstelling mee te maken. Ik heb, de dag voordat ik deze column schreef, hier nog een presentatie over in elkaar gepowerpointed. Tjonge zeg, onderschat dat nooit zoals ik dat wel heb gedaan, het kostte mij meer dan 12 uur om het goed gebakken te hebben.. Maar ja, ik ben dan ook vrij perfectionistisch, wat óók zijn valkuilen heeft.
----à BACK ON TOPIC!ß----
(Zouden ze dan zeggen op dit forum).
Geestdrift; gevoel van blije, emotionele betrokkenheid => enthousiasme.
En ik maar denken dat het een Id, Ego en Superego gegeven was à la Sigmund Freud.
Wel vind ik zijn slogan een mooie ontleding van bovenstaand woord: “een geestig lichaam en een driftige geest op zoek naar bezieling.”
Nou dat is nog eens humoristische diepgang. Zijn voorstelling ging over een boerenknaap die min of meer een cultuurshock ervaart wanneer hij naar de stad verhuist voor zijn opleiding en toekomstige werk. Heel dik schetsen en een goed geïllustreerd contrast van deze twee totaal verschillende werelden deed menig lachspier verrekken (positief overigens).
Een dikke aanrader voor als je nog eens een goede cabaretvoorstelling wilt meemaken. Dus mocht je je nog eens vervelen, zijn laatste voorstelling over dit thema is op 7 mei 2006 in Hilversum, Achterom (035-623 39 93).
Hij bracht dit thema erg goed, ook kwam er af en toe een echt serieus stukje bij, waarbij mensen aan het denken werden gezet. Als het gaat over liefde en dood bijvoorbeeld.
Het is goed mogelijk een kern van waarheid, een boodschap te brengen door humor heen of m.b.v. humor.
Zoals ik al eerder zei werkt het enorm relativerend. Mensen worden geconfronteerd en dus tegelijk ook aan het denken gezet met situaties waarin zij, een groep of zelfs de maatschappij in verkeert.
Ik ben zelf gek op humor en probeer elke dag even flink gelachen te hebben, want het is echt zo dat als je een dag niet gelachen hebt je ook een gevoel hebt dat je een dag niet geleefd hebt. Zowel voor duffe humor als meesterlijke humor ben ik gevoelig. Het gegeven ‘humor’ op zich is een meesterlijk iets.
Er zijn overal grenzen voor, maar humor is moeilijk in te kaderen wat wel of niet kan. Ik denk niet dat de brenger van de grap dit beoordeelt maar de toehoorder. Die bepaalt zijn/haar gevoel voor humor.
Maar mij maak je niet wijs dat humor van God niet mag.
Dit blijkt weer uit Zíjn gevoel voor humor.
http://forum.busyr.com/viewtopic.php?p=74142
K-Sean - Een rekensom (08-04-2006)
Een straat is gemiddeld 13 meter breed, 45 meter lang en hoog tot de hemel.
Qua kubieke meters is een straat dus behoorlijk groot.
Een lantaarnpaal is gemiddeld pi keer 2 keer 10 centimeter keer 4 en een halve meter.
In verhouding is de ruimte die een lantaarpaal inneemt dus ...
procent van de ruimte van de straat!
Een ongeluksvogel rost desalniettemin gewoon tegen zo'n paal aan
en sterft.
Fr3akFac3 - Het wel-lief-maar gevoel. (30-03-2006)
“Wat waren die contacten leuk! We hebben geweldig genoten van elkaars humor. We hebben enorm goede discussies gehad met elkaar. We hebben enorm veel bloot gegeven aan elkaar. We hebben elkaars lijden gedeeld en het was soms enorm dramatisch. Verhalen die mij raakte en e-cards en gedichten die haar enorm raakten en bemoedigden. Letterlijk lief en leed werd gedeeld met haar. E-mailtjes waarvan wij beiden moesten huilen. Toen we foto’s uitwisselden was ik helemaal weg van haar toen zag ik een mooie schoonheid. En zij was christelijk!! Helemaal tof natuurlijk als je uit duizenden chatters een christelijk meisje ontmoet!!
Uiteindelijk bekende ik haar mijn gevoelens voor haar. Ik was verliefd……
Maar zij wist het van zichzelf niet en wilde het misschien ook niet weten.
Relativerend: we waren erg standvastig in de punten waarin wij geloofden. Zij was vrijgemaakt gereformeerd en ik evangelisch.
Het zal nooit lukken… Stel dat we zouden gaan trouwen, moeten we onze kinderen dan laten dopen of opdragen?
Moesten we daar nu al aan denken op deze jonge leeftijd? Zij 16 ik 18? Mijn moeder is ook gereformeerd geweest. Dat moet toch wel kunnen niet?
Nee, het mocht niet baten, niet in mijn geval…”
“Hoe is dat nou toch allemaal mogelijk? Ik ken haar nou al zo lang en we zijn hele goede vrienden! Jaren en jaren zijn er overheen gegaan en toch ben ik de laatste die het hoort! Maar ik was toch haar beste vriend!? Of in ieder geval één van de….!?
Toch moest ik nota bene via een andere goede vriend te horen krijgen dat ze verkering had met een andere gozer! Waarom zegt ze het zelf niet tegen me!?
Dit maakte het voor mij moeilijker om mijn gevoelens voor haar onder woorden te brengen. Bovendien was deze jongen ongelovig en zij niet.
Ik kan het niet laten, ik word gek van mezelf! Slapeloze nachten, hele dagen denken: hoe zou onze toekomst eruit zien, als wij iets zouden krijgen? Ze zei toch heel eerlijk, na veel moeite, dat van alle jongens die zij kende, ze met mij het liefst zou willen trouwen!? Ze zei toch dat ik waarschijnlijk een zeer goede vader zal zijn voor mijn kinderen, elke keer toen ze zag hoe ik omging met mijn 5-jarige broertje!? Mijn moeder vindt dat wij het beste bij elkaar passen van alle meiden die zij kent! Ik moet gewoon aan haar bekend maken wat ik voor haar voel!”
Valentijnsdag 1998. Het was de 2e keer dat ik iets met deze dag deed. Hoe stinkend commercieel het ook is. Ik stuurde haar een kaartje met een soort van bekentenis. Drie dagen wachten…Geen reactie…De zondag daarop…Geen reactie…Eén week later…Geen reactie, zou ze nou dan echt geen kaartje binnen gekregen hebben, of negeert ze me opzettelijk? Twee weken later…Nog steeds geen reactie. Ik zeg: weet je, ik wacht precies een maand en als ik dan nóg geen reactie heb, bel ik haar 14 maart zelf op. Dit deed ik met enige moeite en een diepe zucht toen het zover was. En uiteindelijk gaf ze inderdaad toe het kaartje ontvangen en gelezen te hebben.
Op de vraag van, wat vond je er nou van, zei ze: ‘ja erg lief, maar…’
En na het woordje ‘maar’ heb ik niks meer onthouden, want zogauw ik dat hoorde kreeg ik ineens een black-out!
Niet echt natuurlijk, maar op één of andere manier is dat automatisch uit mijn geheugen verbannen. Waarschijnlijk een soort van verdedigingsmechanisme?
“Wel lief, maar…”
Ongelooflijk frustrerend is dat. Wanneer je smoorverliefd bent op iemand en je bekent je (liefdes)gevoelens voor hem/haar. Dan is het elke keer weer spannend wat voor reactie je krijgt. Hoe vaak het je ook overkomt. Elke keer is het anders en elke keer is het spannend. Zoveel kracht zit er in dit verschijnsel.
De eerste twee alinea’s zijn twee verschillende situaties met twee totaalverschillende meiden. In chronologische volgorde opgezet. Zij gaven mij het wel-lief-maar gevoel.
Misschien voel jij dat ook zo?
Ben jij zo verliefd?
Vinden mensen jou “op zo’n manier” lief?
Wie weet het?
Zullen wij ooit uit deze valse hoopgevende droom ontwaken?
Helaas (zover dat helaas is), alleen Hij weet het...
En dan kan ik, niet meer dan zwijgen en tegemoet zien wat er gaat komen.
tiewrap - 1 strijd waarin de ene partij beter probeert te zijn dan de andere (19-03-2006)
't is de basis waaruit onze ontwikkeling ontspruit, aldus de VVD. Het is het mechanisme dat de wereld maakte tot wat het is, aldus de evolutionisten. Het systeem dat pubers het zelfvertrouwen ontneemt. De logica die aan één zijde werknemers ontslaat en aan de andere zijde mensen aan werk helpt. Dat wat maakt dat we het gras bij de buren groener vinden. Een typisch object voor een haat-liefde verhouding. Concurrentie.
We willen beter zijn dan anderen. We willen over de rug van anderen rijk worden en doen dus mee aan de loterij en willen onze concurrenten de markt uit drukken.
We willen de enige zijn die overblijft na een sollicitatieprocedure.
We kunnen het niet hebben als iemand anders er met onze vlam vandoor gaat.
We zetten ons af tegen een andere voetbalclub, een andere stad, een ander land.
Dat is doodnormaal. De zeeschildpadjes die niet hard genoeg rennen over het strand na hun geboorte, redden het niet. De zwakke zebra wordt het eerst gepakt door de loerende leeuwen.
Maar ik vind het niet consequent. Als jij toevallig als winnaar uit de bus komt, dan ben je blij. Verlies je echter, dan zit je in de put. Ben je vandaag de held en je wordt morgen ziek, dan ben je opeens de loser.
Maar WAAROM vinden we het met zijn allen zo belangrijk om te bepalen wie de beste is? Een mens is zoveel meer dan dan een prestatiemachine. Zoveel meer dan een lustobject. Zoveel meer dan een biologisch apparaat. Welke reden heb je om een ander minder te achten dan jijzelf?
Maar dan. Vind ik het onbelangrijk om te weten hoe goed ik ben? Was het maar waar.... Ook ik wil horen dat ik de beste, coolste, knapste, tofste, relaxte ... en wat dies meer zij ben....
Het is een kwestie van kiezen. Kiezen om respect te tonen, ook al doet hij mij pijn.
En nee, de waarheid moet niet verzwegen worden. Maar laten we status de wereld regeren of staan wij erboven? Zijn we werkelijk net zo respectvol tegenover vuilnismannen als tegen een minister? En ook: gunnen we een ander zijn succes?
Het is en blijft worstelen met materie die je niet onder ogen wilt zien.
Ik verlang zó naar een betere wereld...
tiewrap - 1 strijd waarin de ene partij beter probeert te zijn dan de andere => mededingin (19-03-2006)
't is de basis waaruit onze ontwikkeling ontspruit, aldus de VVD. Het is het mechanisme dat de wereld maakte tot wat het is, aldus de evolutionisten. Het systeem dat pubers het zelfvertrouwen ontneemt. De logica die aan één zijde werknemers ontslaat en aan de andere zijde mensen aan werk helpt. Dat wat maakt dat we het gras bij de buren groener vinden. Een typisch object voor een haat-liefde verhouding.
We willen beter zijn dan anderen. We willen over de rug van anderen rijk worden en doen dus mee aan de loterij en willen onze concurrenten de markt uit drukken.
We willen de enige zijn die overblijft na een sollicitatieprocedure.
We kunnen het niet hebben als iemand anders er met onze vlam vandoor gaat.
We zetten ons af tegen een andere voetbalclub, een andere stad, een ander land.
Dat is doodnormaal. De zeeschildpadjes die niet hard genoeg rennen over het strand na hun geboorte, redden het niet. De zwakke zebra wordt het eerst gepakt door de loerende leeuwen.
Maar ik vind het niet consequent. Als jij toevallig als winnaar uit de bus komt, dan ben je blij. Verlies je echter, dan zit je in de put. Ben je vandaag de held en je wordt morgen ziek, dan ben je opeens de loser.
Maar WAAROM vinden we het met zijn allen zo belangrijk om te bepalen wie de beste is? Een mens is zoveel meer dan dan een prestatiemachine. Zoveel meer dan een lustobject. Zoveel meer dan een biologisch apparaat. Welke reden heb je om een ander minder te achten dan jijzelf?
Maar dan. Vind ik het onbelangrijk om te weten hoe goed ik ben? Was het maar waar.... Ook ik wil horen dat ik de beste, coolste, knapste, tofste, relaxte ... en wat dies meer zij ben....
Het is een kwestie van kiezen. Kiezen om respect te tonen, ook al doet hij mij pijn.
En nee, de waarheid moet niet verzwegen worden. Maar laten we status de wereld regeren of staan wij erboven? Zijn we werkelijk net zo respectvol tegenover vuilnismannen als tegen een minister? En ook: gunnen we een ander zijn succes?
Het is en blijft worstelen met materie die je niet onder ogen wilt zien.
Ik verlang zó naar een betere wereld...
K-Sean - Het ei van Columnus (23-02-2006)
Ik wil drie specifieke doelgroepen benoemen van wie ik vind dat gedwongen zwangerschapsonderbreking (conform de wettelijke abortustermijn) en gedwongen anti-conceptie uit de taboesfeer moeten worden gehaald. Dit betreft kinderen van verslaafde ouders, (Antilliaanse) tienermoeders en verstandelijk gehandicapten. Uit diverse onderzoeken en ervaringsgegevens in Rotterdam blijkt dat de kans dat de kinderen die worden geboren in deze ‘setting’ een onaanvaardbaar en aantoonbaar risico lopen om zonder liefde en affectie, in een sfeer van geweld, verwaarlozing, mishandeling en seksueel misbruik op te groeien. De uitzonderingen, die er ook zijn, dat het wel goed gaat, zijn op een paar handen te tellen, bijna alleen dankzij overheidssteun en mogen niet leidend zijn voor het basisprincipe dat wanneer professionals (artsen, gynaecologen, opvoeddeskundigen, AMK, Jeugdzorg medewerkers, psychiaters etc) menen dat het onverantwoord is om de zwangerschap te laten voortduren danwel voor het eerst of opnieuw zwanger te worden, er ook conform die gedachte moet en mag worden ingegrepen.
tiewrap - eenvoud is geen verschraling (05-02-2006)
Of het nou door de track ‘reclame’ van Sen en Ido kwam of door de discussie over eenvoud op busy kwam weet ik niet. Opeens viel het mij op. Ik voelde me niet helemaal op mijn gemak in het winkelcentrum en ik probeerde analyseren waarom dat zo was.
Wat een kakofonie van vormen en kleuren trof ik daar! Het lijkt erop of winkels elkaar visueel willen overschreeuwen door vloekende kleuren en zo slecht mogelijke vormcombinaties.
En niet alleen dat. Het lijkt erop dat geen vierkante centimeter gevel ongevuld mag blijven en het complete productassortiment vermeld dient te worden.
Als een klas kinderen die allemaal het hardst willen schreeuwen…
Als webdesigner kom ik hetzelfde tegen. Alles is gewichtig en moet in het menu vermeld worden. Dominees lijken ook te denken dat ons brein een oneindige stroom van informatie op kan zuigen. Politici doen hun best om elkaar te overtreffen in het zo weinig mogelijk te zeggen met zo veel mogelijk woorden. We husselen talen en uitdrukkingen door elkaar alsof we boerenkool mengen met patat-met.
Toch wijzen onderzoeken uit dat een mens maar ongeveer acht dingen kan overzien een daarna het overzicht kwijtraakt. En dat na 20 minuten presenteren de aandacht verslapt.
Dat kleuren in parkeergarages beter onthouden worden dan getallen.
En… en…
Toch blijven we ons best doen. Eenvoud is te ‘makkelijk', dus maken we de titel van een verslag niet alleen groter, maar geven het ook een andere kleur, vet, onderstreept, cursief en het liefst nog met wat onnodige leestekens toegevoegd. Gebruiken wordarts en afgezaagde afbeeldingen ‘om het wat op te leuken’. Stampen tijdschriften vol met zo verschillend mogelijke kleuren en vormen. Met andere woorden, we klooien maar wat aan.
Eenvoud is dus blijkbaar in veel gevallen juist moeilijk. Het eist veel oerkracht om zaken terug te brengen tot de essentie. Het is moeilijk om een ontwerp zó te maken, dat zij intrigeert terwijl zij toch geen vormelement teveel bevat.
Het kost tijd om precies het juiste woord te gebruiken. Het kost moed om echt te zeggen wat je vindt zonder dertig randvoorwaarden en anticlaims.
Als ik kijk naar de schepping, zie ik dat ook terug. Alles heeft meer functie dan ‘omdat het gewoon leuk was’. Het streeppatroon van zebra’s of de ogen op de veren van pauwen zijn bedoeld om vijanden te verwarren. Bomen zijn niet alleen mooi, maar ook mechanisch zeer uitgekiend; fors en stijf waar het nodig is, rank en soepel waar het verstandig is. De vele veren vogels zorgen voor een goede isolatie en kunnen tevens eenvoudig in stappen vervangen worden. De subtiele oogschaduw van een zwaan transformeert hem tot een indrukwekkend, gracieus wezen.
Mijn pleidooi is dus niet voor versimpeling, wel voor schrapping van blabla en onnodige vormtaal en kleur. De uitdaging liegt er in de juiste middelen toe te passen op een gedoseerde wijze.
Omdat dit zorgt voor toegankelijkheid en begrip. En voor eenheid.
Wees niet als een varken dat zich het liefst wentelt in zijn eigen bende.
K-Sean - KoloMmE (29-01-2006)
Er was eens
heel heel lang geleden
in een land
hier ver vandaan
een collumn
'maak hem maar af!'
riepen de mensen
en dat hebben ze gedaan.
Fr3akFac3 - Reflecteren (29-12-2005)
Als je in aanraking komt met het maatschappelijk werk, gaat dit vaak diep.
Alles wordt opgehoest en geëxploreerd, zoals ze dat heel mooi zeggen (wat overigens niet meer betekent dan ontdekken en/of onderzoeken). Uit het Engels is dat heel gemakkelijk af te leiden, to explore = ontdekken/onderzoeken.
Weer wat geleerd! Mocht er dan in de toekomst een intelligent ogend wezen zijn die je toevallig tegenkomt en hierover begint te brallen, kun je lekker bijdehand zeggen: ‘man, praat toch geen poep, praat Mavo/Vmbo- Nederlands, zoiets heet: onderzoeken!’
Altijd handig zo’n leesbericht, niet?
Als maatschappelijk werker moet je ook bureaus vol met rapportages en verslagen schrijven. Alles moet natuurlijk te achterhalen zijn, want hulpverleningsverleden is toch een vrij belangrijke issue in een persoon zijn/haar leven. Op de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening (MWD), wordt je daarom al vanaf het begin doodgebombardeerd met verslagen schrijven, onderzoeksrapportages uitwerken en bovenal; reflecteren.
‘Reflecteren, wat is dat nou weer?’ Hoor ik jullie al denken. Rustig, rustig, alles op zijn tijd, er is een tijd van vragen en afvragen en een tijd van beantwoorden en uitzoeken, zoals Prediker 3 dat ook piekfijn omschrijft. O nee, niet in deze woorden, maar de essentie is; er is een tijd voor alles, zo ook hiervoor. Ik zal er niet te diep en breed op ingaan…
Maar, reflecteren is dus, nou ja, weerkaatsen. Gewoon zoals een reflector dat doet en zoals een spiegel dat doet.
‘Wat weerkaats je dan?’ Tjongejonge zeg, moet ik jullie dan ook ALLES uitleggen!? (Diepe zucht…) oké, oké! In dit geval gaat het om het weerkaatsen van gevoelens…
Ik zie de grote dikke vraagtekens nog steeds uit jullie hoofden opspringen :-s….
Gevoelens, weet je wel? Emoties? Ervaringen? Misschien ook wel gedachten? Gevoelens!
Daarbij moet je jezelf vragen stellen als: hoe heb ik deze en deze situatie ervaren? Hoe kwam ik over op de cliënt? Hoe kwam de cliënt over op mij? Wat voelde ik bij die en die gebeurtenis? Enzovoorts, enzovoorts.
Klinkt wel zweverig misschien, maar hé, dat is wat ik leer op school. Ik leer mijn gevoelens onder woorden te brengen. Ik leer naar mezelf te kijken en naar mijn handelen. Reflecteren kun je ook wel in zekere zin spiegelen noemen. Dat kan best goed zijn.
Zo leer ik ook naar mijn leven met God te kijken en m.b.t. de mensen.
Hoe ga ik om met andere mensen, ook als ze niet op één lijn zitten met mijn levensvisie? Hoe ga ik om met Gods Woord in mijn leven? Hoe ga ik om met mijn gaven en talenten die God mij gegeven heeft? Hoe ga ik om met de kerk? En al die Bijbelse aspecten die van belang zijn voor een mensenleven? Handel ik juist? Ben ik gehoorzaam, of op andere momenten juist ongehoorzaam? Ben ik tevreden met mijzelf, mijn bezit, mijn inbreng in de kerk of in de maatschappij? Of wil ik meer? Allemaal van dit soort vragen kun jij je dan afvragen als je reflecteert. Probeer het is, misschien helpt het voor jezelf ook verder te kijken en te denken dan naar dat enige wat je om je heen ziet.
Reflecteren kan ook confronterend zijn voor jezelf. Geloof me, ik heb dat net zo goed meegemaakt. Maar weet je, ik ben daar niet bang voor. Sterker nog ik heb express deze opleiding gekozen omdat ik er stiekem eigenlijk wel naar uitzie geconfronteerd te worden met mezelf. Ik ga een confrontatie ook nooit uit de weg. Ik blaas het niet op, maar ik mijd het ook zeker niet. Ik ben daarom ook niet bang andere mensen te confronteren. Sterker nog ik kick daarop… :-P.
Nee maar, ga die uitdaging dit jaar eens aan. Ik kan je alleen maar vertellen dat je er beter en transparanter door wordt.
Succes en veel zegen dit nieuwjaar.
Ontdek God!
K-Sean - Kerst (17-12-2005)
ik zoek de puurheid nu
vooral in chocolade
Fr3akFac3 - December (10-12-2005)
Het is weer zover, de R is in de maand…
De R van reclame, de R van rekeningen die te hoog uitvallen, De R van rasechte kapitalisten en de R van de roe, als de Goed Heilig Man kinderen stout vindt.
Ook in deze maand is de C weer in de naam. En dat maakt deze maand zo bijzonder. Want december is de enige maand met de C erin.
De C van commercie. Als ik kijk naar de wereld om ons heen in hoeverre deze wereld een geweldig commercieel hoogstandje maakt van deze maand, Sint Nicolaas, Oud en Nieuw en niet te vergeten onze bloedeigen kerstfeest, begint mijn hart alweer te treuren.
Tja, kapitalisme, we neigen er steeds meer naar in deze maatschappij…
Ik sprak vanmorgen een kennis in de trein die op weg was naar dezelfde school als ik. En die zei, terwijl ze las in de gratis krant die je in elke trein ziet ’s morgens; “Sinterklaas slaat eigenlijk helemaal nergens op. We vieren het wel elk jaar voor de gezelligheid, maar de kinderen worden eigenlijk gewoon beduvelt.” Ik zei: “ja, daarom geef ik er ook helemaal niks om.”
Kijk, het is wel gezellig en alles, maar het is vaak zo duur en zo commercieel. Natuurlijk is gezelligheid niet goedkoop, maar soms kan de commercie zo hoog oplopen dat je zelfs in de supermarkt gewoon minder koek kan kopen omdat er te veel speculaasproducten in de schappen zijn ingedeeld! Heb je eindelijk eens trek in een oer Hollandse stroopwafel, krijg je speculaasstroopwafels aangeboden!! Om maar iets te noemen…
Misschien is het ietwat overdreven, maar geef mij maar eens ongelijk. Als hulpkracht in de supermarkt weet ik echt wel waar ik het over heb.
Helaas is het overgrote deel van de wereld niet anders gewend dan dat ook Kerst niks anders is dan een commercieel feest. Kerstfilms, kerstman, kerstboom, kerstpoppen, kerstlampjes, kerstelfjes, etc, ze maken er een sprookje van, overal merchandising!!
Maar wat is dan de werkelijke essentie van kerst?
We zien het einde steeds weer meer naderbij komen. Het einde van het jaar weliswaar. Op dit moment als ik dit schrijf ben ik inmiddels al een week oud. Het oude is achtergebleven in mijn 23e levensjaar. Het nieuwe is gekomen. We gaan een 24e levensjaar weer met veel uitdaging en plezier tegemoet. Nog even voor de totale afsluiting van dit jaar krijg ik er nog een jaartje bij.
Een klasgenootje vertelde mij dat hij twee keer achter elkaar oudjaar heeft. Elk jaar opnieuw. De eerste keer voor zijn eigen leeftijd, hij is toevallig 31 december jarig, en de tweede keer voor de afsluiting van het jaar.
Eigenlijk is dat ook gewoon zo, elk individu viert twee keer per jaar oudjaar. Maar wat vieren wij met kerst?
Kerst is voor mij geen sprookje. Nee, in mijn ogen is dat óók een afsluiting en een begin. Namelijk de afsluiting van het oude verbond en het begin van het nieuwe verbond. Nu ik deze column schrijf sta ik er eigenlijk nu pas, na 24 jaar, bij stil dat december de enige maand is met een C in haar naam. Deze C staat voor mij óók voor Christus. Jezus Christus, mijn Redder, mijn Geneesheer, mijn God, mijn Vader en mijn Vriend. De Man die rond deze tijd 2005 jaar gelden geboren werd. Hij Die voor heel de mensheid is gestorven voor onze zonden.
Dat is deCember voor mij…
tiewrap - santa sucks (06-12-2005)
Tjongejongejongejongejonge
Dat zei een jongen op de camping in België altijd. En ik ook nu. Is het nú alweer december? Time flies by when you’re having fun zeggen ze weleens. Maar of je dat nou voor een heel jaar toe kan passen…
Halloween is al geweest –ik blij- en Sinterklaas ook. Dat laatste vind ik erger…
Maar naast Sinterklaas is kerst ook altijd erg lache. Hoewel de kerstboom en de kerstkransjes niks te maken hebben met de ware betekenis van Kerst,maar goed.
Ik heb namelijk een tweetal kenmerken van de Kerstman ontdekt, die ik zeer positief vind.
Ten eerste. Ahum.
Af en toe loopt die oude, grijze man door de het winkelcentrum rond te banjeren en de hele tijd “Hohoho, merry Christmas, merry Christmas”. Nou, dat tweede deel is toch een aardige wens? Prettige kerst! Maar ook het eerste deel is leuk.
Waar slaat het überhaupt op? Tegen zijn rendieren kan hij het niet hebben, want die zijn in velden of wegen niet te bekennen. Hij heeft het tegen het winkelend publiek. Zou hij bedoelen: Sta even stil en bewonder mijn prachtig kostuum? Denk het niet. Daar hoeft hij het tenslotte niet voor te doen, want dat gebeurt evengoed wel. En degenen die niet willen stoppen, zullen zich hoogstwaarschijnlijk tóch niet stilhouden.
Nee, het moet iets anders zijn.
Hohoho. Stop met dat idiote invullen van de sfeer, dat materialistische gebruik van de tijd, en denk eens na wat Kerst echt te zeggen heeft.
Ten tweede.
Sinterklaas doet pakjes in schoenen onder de schoorsteen. Omdat die nieuwerwetse rijtjeswoningen meestal niet meer zo’n warmtebron hebben, is dat nu maar de radiator. Maar wat doet Santa nou? Hij laat sokken aan de schoorsteen hangen! Misschien is dat omdat in een sok minder cadeautjes passen. Maar ik denk dat Santa daar niet aan dacht. Tenslotte is de kerstman van oorsprong Amerikaans en die mensen staan er niet om bekend dat zij zuinig zijn. Nee, denk eens na. Wat is het Amerikaanse woord voor sokken? Juist. En voor wie worden die sokken opgehangen. Goed zo, je mag door voor de magnetron! En hoe zeg je dat in het Amerikaans? Hè wat? Ik versta je niet! Zeg het eens wat harder? Oh zo…
SANTA SOCKS
Nou en wat mogen jullie nu onthouden?
Hohoho met het kerstgedoe en Santa sucks.
Fr3akFac3 - Recept voor Depressie (01-12-2005)
Rond deze tijd van het jaar wordt het gauw wat donkerder, grauwer en neerslachtiger met het klimaat. In meteorologisch jargon wordt zo'n verschijning ook wel een depressie genoemd. Vaak wordt er ook wel gesproken over depressie in het beroep waar ik voor studeer, maatschappelijk werker.
Maar ik vraag mij nou eens af hè? Wordt er enig onderscheid gemaakt in deze depressie en de meteorologische depressie? Ik bedoel als je depressief bent in sociale zin, dan heb je ook buien, ben je grauwig naar je omgeving toe en hangt er ongetwijfeld een depressie in de lucht.
Voor mij is het een mysterie hoe zo'n depressie in de atmosfeer komt, meteorologisch gezien. Maar ik heb wel eens even goed mijn gedachten laten gaan over het recept van depressie in de mentale atmosfeer van de mens.
Als maatschappelijk werker moet je veel denken, maar ik had nooit gedacht dat Meteorologisch Wetenschap en Maatschappelijk Werk zo dicht bij elkaar lagen. Ze delen ook nog eens dezelfde twee beginletters!
Ja ik weet wel dat meteorologie van zichzelf een wetenschap is, maar goed ik hou wel van een beetje diepgezochte dubbelzinnige overeenkomsten. Enfin!
Naar enige draaiing in mijn hersenpan ben ik op het volgende recept uitgekomen.
Benodigdheden: 1 flink portie slapeloosheid; 1,5 uur piekeren; 1 grote opgehoopte berg huiswerk; demotivatie; 1 Halfuur lang gemekker over je uiterlijk wat je allemaal zo lelijk vindt; een fikse hoeveelheid te laat op school, werk en afspraken komen; geen tempo; ondankbaarheid van je werkgever; twijfel; een cd met neerslachtige muziek en veel
verwijt van hersenspinsels en -schimmen.
Men neme één grote berg opgehoopt huiswerk. Dit huiswerk blijf je uitstellen tot het eind van het schooljaar. Mix dit met demotivatie en je kijkt gauw tegen de hoeveelheid, waar jij jezelf tekort in voelt doen, op. Neem ook flink wat twijfel over je eindresultaten en de stof van de studie. Bekijk dit vanuit het oogpunt dat je nóóit deze studie zal halen en vind jezelf te dom om er ook maar enigszins iets van te kunnen maken.
Praat je dit aan tijdens een 1,5 uur piekeren, waarin je ook jezelf weer voor je domme, botte kop slaat dat je nu al 10 keer te laat op school bent geweest, 15 keer te laat op je werk en je afspraken met anderen niet nakomt. Neem hierin ook mee, dat je op de afspraken met anderen waar je wél komt, tot nu toe ook altijd te laat bent geweest, afwisselend van 5 tot 30 minuten. Houdt hierbij voor ogen dat je geen tempo hebt en kunt maken en dus maar niet trouw of betrouwbaar kan zijn, voor tweeden en derden. Elke afspraak is nutteloos elke verplichting is ontoegankelijk.
Let goed op: laat deze piekertijd goed doorbakken in je brein en verwijt jezelf dat je hierin hersenspinsels en -schimmen hebt en er toch niks aan gedaan kan worden.
Weeg tijdens het 1,5 uur piekeren ook de ondankbaarheid van je werkgever goed af tot op de laatste kop. Zelfs als hij een enkel complimentje hééft gegeven, zal dit tenietgedaan moeten worden.
Zet ondertussen een cd met neerslachtige muziek op terwijl je jezelf in de spiegel afkaffert op die neus van maanlandschap, dat oncharmante gebit, die oerlelijke tenen en voeten en houdt dit gemekker een halfuur lang vol met wat je allemaal nog meer zo lelijk vindt aan je uiterlijk.
Wat ook wel wilt werken, dit weet ik uit ervaring, is jezelf valse hoop en valse gevoelens aanpraten door miscommunicatie op elk gebied van communiceren aan te gaan, combineer dit met een flink portie slapeloosheid.
Broedt hier rustig op door, laat het even pruttelen tot een halfuur na de piekertijd. Dus goed laten rijzen.
Na dit halfuur heb je ongetwijfeld een portie depressie. Herhaal dit dagelijks en je voelt je gegarandeerd niet lekker.
Variatietp 1:
Succes gegarandeerd in het herfst-/winterseizoen!!!
Variatietip 2:
Probeer eens hooguit twee broodjes per etmaal te eten en 1 liter vloeistof en combineer dit met stress.
Uitermate goed resultaat!
Veel succes.
Conclusie: Depressiviteit kan je het beste zelf maken.
K-Sean - 24 nov, nee 25, 0:03 | Wie schnell geht es (25-11-2005)
hoe weinig tijd blijft over
om te schrijven - nee
om niets, om niets te doen
te kijken naar 's bus' lichten
die dynamisch plassen maken
tot waardig, starenswaardig schouwspel
hoe weinig tijd is over
voor wat slapen in de nacht
en het waarderen van de regen
en de taxi die daar wacht
hij heeft z'n motor draaien
slaap maar zacht
tiewrap - dierenleed (20-11-2005)
Wat een gemussenzifterij weer hè….
Ik ga je nu niet uitleggen wat er gebeurd is, want dat heb je al veel te vaak gehoord. Wat maakt het nou dat we ons zo druk maken om dieren dat we zelfs dierendag vieren? Rond die dag komen er zelfs geintjes als ‘van harte gefeliciteerd met je verjaardag”.
Die is flauw, vind je niet? Ik verbeeld me te denken dat je die "mop" al kent. Hoewel ik het idee heb dat sommigen er -letterlijk gezien- wel mee eens zijn. Maar daar komen we zo op.
Dierendag. We mogen onze huisdiertjes eens extra verwennen. Hoewel ik me afvraag of de middenstand er niet meer baat bij heeft, maar goed. De kat mag binnen, de hond krijgt duurder voer en de konijn mag in de ren.
Alle gevoelens voor dieren komen opeens weer boven. Het ís ook prachtig, die guitige katte-oogjes en dat grappige lopen van je hamster in zijn rad. Het vrolijke stoeien van je herder en het tevreden bubbelen van je kieuwvriendjes. OM nog maar niet te spreken over het geweldige werk dat blindengeleidehonden en politiesnuffelaars doen. We kunnen ook een hoop lol met ze hebben. Denk aan paardrijden. Dat is toch prachtig?
Helaas vinden sommigen het leuker om laffe gevechten te voeren met stieren. Of kippen in productie-eenheden te zetten voor onze eiwitten. Dat is toch precies hetzelfde… of kunnen we ook overdrijven?
Ach.. die droeve diertjes, die hebben ook gevoel! Wat meelijwekkend! De zielige zebra's worden op-ge-ge-ten door een jachtluipaard.. snik, snik, snotter, snotter.. Remco, heb je even een zakdoek?
Ik geef toe, God had het niet zo bedoeld, maar overdrijven is ook een vak. Het is nu eenmaal zo en het is denk ik niet verkeerd vlees te eten, hoewel ik veel bewondering heb voor vegetariërs en veganisten.
Wat ik ernstiger vind, is de invloed van de evolutie op ons denken. Vooropgesteld dat deze klopt.
Volgens deze aanname-denkwijze (volgens sommigen aangename denkwijze) zijn de mens een soort ontwikkelde oerang oetangs. De mens is in wezen niet meer dan een beest en zeker niet geschapen naar Gods beeld. Dat verklaart ook wel waarom we ons zo opwinden dat er een partij van de dieren opgericht wordt.
Nu ben ik niet voor dierenmisbruik, maar je kunt ook doorschieten naar de andere kant. Dus op zich vind ik dit nog niet eens de meest ernstige consequentie. Nee, ik heb een beetje het idee dat het denkbeeld dat we sjlimme chimpansees zijn ons rechtvaardigt om ons ook zo te gedragen, hoewel dat een belediging voor genoemde apen is.
Zo lijkt het nachtelijke scharrelgedrag van op de bronstijd van menig beest. De mannetjes lopen achter de wijfjes om ze te mogen dekken en als er concurrentie is, dan sla je er toch gewoon op los? En dan: op naar de volgende! Net als bij de meeste dieren gebeurt dit open en bloot; was het niet direct dan wel via de media. Ook moeten we ons territorium goed verdedigen Dus laten we bedreigende buren een poepie ruiken om zo onze macht te manifesteren.
Kortom: een leven dat alleen omoverleven en voortplanten draait. Dus fijn huisje-boompje-beestje ofwel nestje-holletje-bladluisje. Dat is het dan.
Wellicht zijn we nog aardig ontwikkelde organismen en houden we het zelfs mij één wijfje tegelijk die we zelfs nog het hele jaar door vergezellen, maar ja, als je de één zat ben, dan ga je toch gewoon naar de volgende?
Nu vind je dit misschien wat simpel . Wat is er nou mis met het huisje-boompje-beestje?
Niks. In principe niks. Het is zelfs een opdracht om "u te vermenigvuldigen" en huizen bouwen en moeten werken om je hypotheek af te lossen, ja, dat is niet altijd leuk, maar wel een gevolg van die ene misstap van onze voorouders. Best leuk, maar is het nou goed? Ja of nee?
Sorry, dit kan ik niet zo beantwoorden. Dat zou te simpel zijn. Het is ja, mits.
Ja, het is goed. Mits je…
1) je houdt aan Gods geboden en dus bij 1 echtgenoot.
2) De voortplanting en de bijbehorende handelingen tot het huwelijk bewaart. Al was het maar omdat het een ramp is voor kinderen om gescheiden ouders te hebben.
Nou, dan kun je toch beter helemaal niet trouwen? Dan kun je ook niet scheiden? OK. Als je het zo letterlijk neemt wel. Maar ik bedoel dan ook scheiden in de zin van na seks weer uit elkaar gaan. Daar kunnen altijd kinderen van komen, welk voorbehoedsmiddel je ook gebruikt. Je moet dan ook trouwen in de echte zin des woords. Beloven jullie trouw te blijven tot de dood jullie twee scheidt… Da's niet voor de poes en soms kan het echt niet zonder scheiding, maar het is niet de bedoeling en ook het mag ook niet de insteek van je huwelijk zijn.
3) Pfoe, het volgende punt. Mits je bereid bent je huisje, boompje, beestje op te geven als God dat vraagt.
Nou, het is wel weer lang genoeg. Ik heb nou net uigelegd waarom de evolutietheorie zulke kwaliijke gevolgen kan hebben. Ik belijd de schepping, maar hoe de vork precies in de steel zit, dat weet ik niet. Ik ben God zelf niet :P
Spiegel-Beeld - Later... (01-06-2005)
Later gaan wij naast elkaar wandelen op de overtoom
Drinken zoete melk met room, strijken door ons grijze haren
Zie je ons daar samen lopen, naast elkaar zo diep bedaard
Jij een lieve ouwe taart, ik nog kras dat is te hopen
Maar al worden we ook wrakker, al dat vreselijke snuffen
Zal tenminste niet meer hoeven gaar of muf we zijn gebaken
En we zeggen kijk de tram of hoor jij die vogel zingen
Als die nutteloze dingen want het hoeft niet meer adrem
En het hoeft niet meer zo rap, want we moeten nergens heen
Och we wonen toch alleen in zo'n rothuis met een trap
Ik beloof je dat ik dan het attend zijn aan zal leren
En ik zal ook vaak proberen of jij nog wel lachen kan
Lachen als een oude dame, die haar zegje heeft gezegd
Die als zij word afgelegd zich voor niemand hoeft te schamen
Wel wel wel, zo zal dat gaan en we sterven heel bedaard
Op een donderdag in maart, tegelijk daar hecht ik aan
En als onze aardse last met de wereld gaat vergroeien
Zal uit jou een bloempje bloeien, een viooltje dat staat vast
Tekst en muziek: Herman van Veen
Spiegel-Beeld - Dans Met Mijn Leegte (16-01-2005)
ik zweef
in de eindeloze diepte
van mijn geest
ik beweeg me
in de zee
die de tijd
heeft gegeven
mijn hart zingt de woorden
die de zanger was vergeten
ik schrijf ons eigen nummer
en verdwaal in mijn leegte
bevrijd me...
dans met me..
Spiegel-Beeld - Mijn Wereld (13-09-2004)
Niemand….
Niemandsland
Ik Loop
Op Niemandsland
Ik kleur met mijn penselen
De doden bomen blauw
Ik schets mijn eigen wereld
Mijn Gedachtes zijn van jouw
Ik schilder
Tot het laat word
En de zon
slapen gaat
Ik schilder
Tot ik kwaad word
Want niemand
Bekent kleur
……………………
.. zwart wit …
Spiegel-Beeld - Naakt (24-08-2004)
niks..
niks meer
dan ik
naakt
op het bed
ze danst
en lacht
kijkt naar me
en speelt
een "rollenspel"
ik ben een figurant
zei is
voor mij
"de hoofdrol"
ik speel
met haar
"samen"
het theater
...........................het doek valt.......................
was ik maar.. *zucht*
ik was.. !
maar
ben ik het
nog ?
Ik kleed me aan
En Bedek Mijn Wonden
Spiegel-Beeld - Neem Me Mee (15-08-2004)
Noem De Leegte
Onze Liefde
En Vul Hem
Met Jouw Stem
Ik WIl SPreken
Over hartstocht
En Voelen
Wie je bent
Heel Mijn Wonden
Met Je lach
Leer Me Kijken
In De SPiegel
Je Mag Mee
In Mijn Dromen
Om Te Zoeken
Naar Mijn hart
Want Als
Mijn Hart Stilstaat
Wat Klopt Er Dan Nog..?
.........
.......
.....
...
.
De Liefde..?
Spiegel-Beeld - door de ogen van jezus (03-08-2004)
hoe kan je leven met gedachtes.?
en sterven zonder liefde
ik verlang naar de diepte
maar verdrink
als dit "het" is
...................................
ik laat het bezinken
en zwem als een duiker
met lood in mijn schoenen
daal ik "naar beneden peil"
en op de bodem
zie ik graven
schatgrafers en paden
potten met goud ..
is deze leegte
"jullie brood “?
………………..
mijn hoop
Is Zoek...
Spiegel-Beeld - Voor Even... (25-07-2004)
dagen vliegen voorbij
het is al veel te laat
het is mijn tijd
die nadert
.........
straks zijn we dood
en dan ...?
dan hebben we niks
het was....
jouw keuze
..........
maar ik vecht nog elke dag met gedachtes
hoe het was
is voorbij
dat weet ik
maar toch
..........
toch is er meer
meer dan "het moment"
weet je nog ik ben .?
of was ik slechts
*voor even *
*ik mis je...*
Spiegel-Beeld - Carriere (13-07-2004)
ik heb geen ideale
geen verhalen over macht
geen geschriften over tijden
gouden lijsten . met een lach
ik heb slechts dit hart
mijn visies en gedachten
mijn dromen en hartstocht
mijn liefde en mijn lach
de zwakte is mijn kracht
en ik zal het overwinnen !
ik zal strijden tot het vuur
en het blussen met mijn zinnen
ik zal sterven als een held
zodat iedereen mij kent
ik zal zoeken tot ik sterf
en vinden wie ik ben
Spiegel-Beeld - Ik Wandel (29-06-2004)
[Spiegel]
ik wandel
waar mijn voeten mijn brengen
zonder doel
loop ik ..
van huis
langs de bomen laan
en de zuidendijk
loop ik ver weg
naar mijn thuis
[loe_tje]
ik beweeg me enkel
om ooit mijn weg te vinden
ik heb mijn thuis verlaten
om niet meer terug te keren
[Spiegel]
met jouw in gedachtes
kan ik de wereld aan
ik ken slechts de momenten
en koester die
tot we dood gaan
[loe_tje]
nog even blijf ik staan
in de hoop te herinneren
hoe het ooit was geweest
maar de momenten zijn gegaan
ik wandel..
en dwaal verder..
loe_tje is een goede vriendin van me , die ik bewonder
ze is mijn held
check ook www.geocities.com/sannedekoning
Spiegel-Beeld - De Familie (20-06-2004)
De familie
Laatst las ik half slaperig het nieuwe project van brainpower .. een cd genaamd “de familie”” met onder andere murt the men o script en umm nog wat ouwe mc’s (skate)
En dan vraag ik me af he .. wat voor familie band heeft brain met die mc’s ?
Zal hij hetzelfde gevoel krijgen wat ik heb als ik met holy eyes g wax of tijdgeest een podium zal rocken .? dat intieme gevoel wat niet te beschrijven is ..
1998
Als 13 jarig jongetje liep ik in mijn veel te grote sneakers met kleine pasjes richting het flevo podium ..
Langzaam .. naderde ik een witte tent met een primitief in elkaar geknutseld podium met daarop 2 zwetende mc’s
De muis .. en de toaster ..
Voor 25 hele guldens kon je een cd met een topic die jij mocht verzinnen krijgen/kopen
Hun freestyleden erop los .. balen dat ik geen geld had .. ik bleef plakken aan het bombastische geluid wat uit de speakers kwam .. een harig monster en een goed geklede man spitten alsof ze achterna gezeten werden door wilde contracten , gillende dames , en het grote geld
Keep it real ..
Nu 8 jaar later ben ik dankbaar .. dat ik toen ik terug kwam van die ene freestyle sessie op een zaterdagmiddag ergens in Flevoland zo’n 8 jaar terug ..ik op mijn knieën ben gegaan en gevraagd heb .. heer als dit mijn talent is .. laat het me dan weten en laat me over een aantal jaar met die gasten optrekken ..
Het zij zo ..
De Familie
Spiegel-Beeld - *klok* (13-06-2004)
Op woensdag avond besefte ik opeens
dat de week breekt en verlangt naar het weekend
het eentonig tikken van de laatste secondes
zet me aan het denken . wat de tijd me leert...
nog steeds luister ik naar het steeds zachter wordende geluid van de klok
bezink in gedachtes en besef weer ,, dat de tijd tikt
langzaam worden de muren van de kamer grote torens van steen
ik zit gevangen in kastelen *maar in het verkeerde sprookje*
mijn kamer
mijn muziek ..
mijn veilige omgeving....
niks meer dan een klok
een schilderij
een grote groene bank
Bedankt ..
Voor Het Beseffen
dat de tijd
me heeft geleerd
Sen - Roken kan longkanker veroorzaken en hart- en vaatziekten ofzoiets (04-12-2003)
De meer oplettende bezoekers van het Binnenband Festival hebben afgelopen zaterdag iets zeer schokkends kunnen waarnemen: Gee el A-tsj, de anti-roker, met een sigaret tussen zijn lippen.
Ik zat daar met m'n rokende vrienden die al de hele dag bezig waren en plots pakte ik spontaan dat pakje shag en besloot er ook één te draaien. Ik heb dat ooit eens geprobeerd en toen lukte het me voor geen meter dus ik was benieuwd of het me nu beter af zou gaan. En dat was het geval, de peuk zag er best fraai uit voor een beginner. Toen greep ik naar de aansteker en stak m'n verse sigaret aan. Eerst ging 'ie weer uit en moest ik het nog een keer proberen, maar toen was hij hartstikke aan. En ik heb hem ook nog opgerookt, of soort van. Niet over m'n longen, want dan zou ik hartstikke dood zijn gegaan volgens mij, maar gewoon ff zo.
Die actie die afgelopen zaterdag heeft me iets meer inzicht in de psyche van een roker opgeleverd. Ik snap nu dat het zeer aangenaam is om wat te doen te hebben met je vingers; het draaien van een sigaret is een plezante bezigheid. Hem daarna oproken, kijken naar hoe de shag langzaam verbrandt en hoe de rook zich omhoog beweegt is ook heel boeiend. Alleen de stank van de rook, de vieze smaak die je in je mond krijgt en niet te vergeten het over je longen roken zijn dingen die ik nog steeds niet begrijp.
Ik heb gelezen dat de NS in 2003 het roken in de gehele trein gaat verbieden. Geen rokerscoupés meer dus. Rokers zullen dus hun hoofd uit het raam moeten steken als zij een sigaretje willen nuttigen. Dat gaat vast een keer iemand de kop kosten, waarna de familie van het slachtoffer koppen zal willen zien rollen bij de NS-directie. Het ongeluk zal voor één van de nabestaanden reden zijn om om zich heen te gaan vuren op Amsterdam CS. Wat een ellende zal er voortkomen uit die éne beslissing de rokerscoupés af te schaffen. Ik was er eerst blij mee, maar nu ik er zo over nadenk...
Peace!
GLH
Sen - Toekomstbeelden (04-12-2003)
Vanochtend om kwart over tien liet ik mijn nederig stulpje in Leiden achter mij om me te gaan laten informeren over de mogelijkheden van een nieuwe toekomst die zijn aanvang zou hebben in Rotterdam. Even tevoren had ik mijn MD-speler uit een lade gepakt, twee minidiscs uitverkoren om onderweg te beluisteren waarvan ik de ene in mijn speler deed om vervolgens de andere in zijn hoesje op mijn bed achter te laten waar ik pas op de terugweg vanuit Delft achter kwam. Op het station Leiden Centraal bemerkte ik dat ik mijn lenzen verkeerd om inhad: met rechts zag ik een onmerkbaar beetje te scherp terwijl ik met links de boel wazig waarnam. Ook al belemmerde dit mij niet echt het kijken, toch moest het nu ik het eenmaal wist zo snel mogelijk recht gezet worden. Toen ik in de trein een vierzits uitkoos die ruim genoeg was voor mij en mijn trouwe reisgezel, mijn tas, nam tegenover mij een licht kalende man van boven de veertig plaats. Eerst liet ik mijn gedachten een tijdje gaan over het feit dat hij niet schuin tegenover mij was komen zitten in het geval waarvan ik voldoende beenruimte gehad zou hebben. Daarop zag ik hoe wijdbeens de man zat, met zijn dikke benen de volle breedte van zijn kant van de vierzits gebruikend plus een te groot, hoewel zeer klein, deel van mijn kant. Het stond me bovenal zeer tegen dat zijn benen de mijne raakten en in gedachten schold ik de man flink uit. Gelukkig stapte hij bij het eerstvolgende station uit waardoor ik mij bevrijd voelde van de overheerser en mijn aandacht terug kwam bij mijn lenzen. Ik pakte mijn boek uit mijn tas en legde het op het plateautje dat zich aan mijn rechterhand onder het raam bevond. Vervolgens floepte ik eerst mijn rechterlens uit en deponeerde die op de kaft van het boek alsof het een schoteltje was, verplaatste daarna mijn rechterlens vanuit mijn linkeroog naar mijn rechteroog en pakte vervolgens mijn andere lens van het boek om die op mijn linkeroog te plakken. Ziezo. Het boek was getiteld 'Dichten tot je doodvalt' ('The white boy shuffle'). Paul Beatty beschrijft hierin de ludieke belevenissen van een zwarte tiener in Los Angelos wiens hart ligt bij dichten en basketball. Na een tijdje had ik behoefte aan wat muziek en beval mijn MiniDisc-speler 4th Avenue Jones' voor me te spelen. Na zo'n tien minuten gehoorzame dienstverlening kwamen we aan op Rotterdam Centraal.
Eénmaal op het universiteitencomplex aangekomen liep ik volgens de woorden van Christus naar gebouw L. 'Zoekt en gij zult vinden.' Ik had geen idee waar ik gebouw L moest zoeken maar al zoekende liep ik in één keer goed. Men was net begonnen met de voorlichting over de studie Algemene Cultuurwetenschappen toen ik binnenkwam. In het kleine lokaaltje was een lege stoel netzomin aanwezig als een gokkast in een kerkzaal, dus ik besloot mij maar rechts van de spreekster tegen de muur te positioneren. De 'Late Beslissersdag' was een dag voor 6 VWO'ers die nog steeds geen keuze hadden gemaakt over welke studie na het VWO te beginnen. Ik voelde mij daar als late beslisser geheel en al op zijn plaats omdat het twee jaar geleden is dat ik het VWO afronde. Voor de informatie had ik echter niet hoeven komen aangezien die bijna identiek was aan de uitleg die op de website van de Erasmus Universiteit te vinden is. Ik kwam vooral om er een keer geweest te zijn en om me van het percentage dames dat deelneemt aan de opleiding op de hoogte te stellen. Het bleek dat het grootste percentage van de studenten van deze studie van het vrouwelijk geslacht was. Desalnietteplus voelde ik mij op m'n gemak. Algemene Cultuurwetenschappen wordt het.
Terug nam ik de trein naar Delft om daar een oude vriend van me te bezoeken. Oud duidt hier niet op zijn leeftijd maar op het feit dat we elkaar al een tijd niet meer gezien hadden. Toen we door het centrum van Delft liepen herinnerde ik me dat ik hier als kind ook was geweest. De trigger was een paar levensgrote houten klompen voor een klompenwinkel. Een plaatje van m'n zus en ik, toen nog kleuters, allebei zittend in een klomp, schoot door m'n hoofd. Het was de herinnering aan een foto uit het fotoboek dat me deed beseffen dat ik hier eerder moest zijn geweest.
Het studentenhuis was wat je misschien van een jongensstudentenhuis hoort te verwachten: de onafgewassen vaat sierde het ooit zo blinkende metalen aanrechtblad, op zijn slaapkamer lag de vieze was te wachten op een moeder die het liefdevol in de wasmachine zou stoppen en de muren van de wc werden bedekt door naakte vrouwen. Tijdens onze tocht vanaf het station naar hier waren we langs de supermarkt geweest om het avondeten te kopen; spaghetti à la Honig. Zijn huisgenoten begonnen te zeuren dat ze de afgelopen week al te veel pasta op hadden en vulden hun magen 's avonds bij Piet Friet. Wij bladerden door een boek vol foto's van studenten met bier, studenten met vrouwen en studenten met bier. We bezochten een museum waar de kogelgaten van de kogels die Willem van Oranje vermoord zouden hebben nog in de muur zaten. We verzonnen allerhande theoriën die moesten verklaren waarom de kogelgaten toch zo laag bij de grond zaten terwijl Willem werd neergeschoten toen hij de trap af kwam. Ik vroeg me hardop af of er ook een museum bestaat op de plek waar Tupac is doodgeschoten. We keken een film waarin Jim Carrey uitlegde dat je als volwassene wel móet liegen om ons vervolgens het tegendeel te bewijzen. Toen ik naar huis ging leende ik nog snel de dvd '28 days' om die ooit weer een keer terug te brengen.
Thuis vond ik een brochure van de Erasmus Universiteit in de bus die ik twee dagen tevoren via het internet had aangevraagd en ondertussen al had ontvangen van de Late Beslissers Informanten. Mijn elektronische postvakje bracht me gelukkig enkel originele niet eerder gelezen poststukken en nadat ik die beantwoord had lied ik mijn vingers over het toetsenbord razen om alle belevenissen die zich vandaag in mijn hoofd verzameld hadden op het scherm te zetten, als een postvakje wat aan het einde van een lange dag wordt geleegd.
Sen - Het Grote Verkeerspel (04-12-2003)
Sinds een paar maanden neem ik deel aan Het Grote Verkeersspel. Mijn pion is al een wat oudere, maar dat is gebruikelijk voor beginners. Het is best een leuk spel, vooral de prijzen vallen bij mij in de smaak. Als je je zo'n beetje aan de regels houdt wordt je beloond met het aankomen op je bestemming in een veel kortere tijd dan je met het OV ooit voor mogelijk had gehouden. Ik zeg "zo'n beetje" omdat ook valsspelen loont. Zo is er een regel dat je op bepaalde stukken niet harder dan 120 km/u mag rijden, maar als je dat wel doet, ben je soms sneller op je bestemming. Sommige mensen zijn heel erg ongeduldig, gaan vlak achter je pion rijden terwijl je aan het inhalen bent en halen rechts in net op het moment dat je het veilig acht om weer naar rechts te gaan. Deze mensen noemen we 'asociaal'. Niet iedereen speelt het spel dus volgens de regels, sommigen bedenken geheel hun eigen regels. Daarom zijn er ook mensen die toezicht houden op het naleven van de regels, deze groep mensen noemen we 'verkeerspolitie'. Deze groep heeft alleen de gewoonte een fototoestel langs de weg te plaatsen en vervolgens een biertje te gaan drinken. "Zo stromen de punten lekker binnen", lijken ze te denken. Voor hen is dat positief, voor mij is het negatief om punten te halen. Ik heb namelijk een speelkaart, het zogenaamde 'rijbewijs', waarvan veel spelers nog de oude versie hebben maar ik dus de nieuwe: het 'puntenrijbewijs'. Als de punten die ik met deze kaart behaal een bepaald maximum bereiken wordt deze kaart afgenomen en mag ik een tijdje niet meespelen. En dat terwijl ik het spel juist zo leuk vind, vooral vanwege de beloning van het snel ergens kunnen zijn. Daarom doe ik m'n best om met deze kaart zo min mogelijk punten te halen, en dat is me tot nu toe aardig gelukt. Cruciale factor is voor mij eigenlijk m'n pion, die is al aardig versleten en zou zomaar stuk kunnen gaan. En je weet: ya cain't play tha game without pawn. It's like that, and that's the way it is. -out-
Sen - De eenvoud van een straatmuzikant (04-12-2003)
Ik wilde net m'n MD-speler inschakelen toen ik hem zag en hoorde: een man-met-baard, type dakloos, spelend op een gitaar. Hij zong er ook bij, hij bracht het welbekende "Knocking on heavens door" ten gehore. Over het perron aan de overkant liep hij heen en weer, zodat mensen aan beide uiteinden van zijn muzikale activiteit konden genieten. Want dat kon inderdaad, de man zong zeker niet slecht en ik stopte mijn MD-speler terug in m'n zak. Ik vroeg me af of hij geld wilde verdienen met zijn optredentje, want hij ging niet met een pet rond of iets dergelijks. Maar goed, het maakte mij allemaal niet zo veel uit, ik genoot, als rasechte muziekliefhebber, gewoon van de gratis live-muziek. Andere mensen leken het minder te waarderen, ik zag hier en daar een afkeurende blik op het gezicht van een deftige dame of heer.
Toen de muzikant uit mijn bereik verdwenen was besloot ik verder te gaan waar ik was gebleven en stopte m'n earphones in mijn oren. Even later zag ik, onder het genot van 'mijn' muziek, de muzikant weer opdoemen, ditmaal aan dezelfde kant van het spoor als waar ik stond. Voordat hij mij passeerde hield hij abrupt zijn pas in en keerde om om een voor het oog lege fles uit een vuilnisbak te vissen. Eerst dacht ik dat het om een groene wijnfles ging maar bij nadere inspectie bleek het een plastic 7up-flesje. Terwijl de man mij passeerde dronk hij het bodempje ongetwijfeld prikloze 7up op, ging richting de volgende vuilnisbak om het flesje daar netjes achter te laten en zette vervolgens zijn volgende lied in.
Sen - Tiet veur een pafke (04-12-2003)
Op jezelf wonen is hartstikke leuk. Het duurt alleen wel even voordat je een juist eetritme te pakken hebt. Ik bedoel, van hoeneer en wanwaar je je boodschappen doet enzo. Nee, niet de wekelijkse boodschappen dus. Vroeger wel. Toen ik net op mezelf woonde en nog jup was (jup, ik werkte in de IT enzo, elke maand een riant salaris) had ik de beschikking over een grote ladendiepvries die ik elke maand vulde door middel van de wepsjop Max Foodmarket. Hartstikke handig enzo, en dan had je in één keer genoeg in huis om elke avond wat lekkers uit te kunnen kiezen. Alles van het duurste merk enzo, mja, who cares. Nu heb ik iets minder te besteden en ontbreekt ook de beschikking over een grote ladendiepvries, dus ga ik bijna elke avond voor het eten naar de supermarkt. Als ik dus niet voor het eten naar de supermarkt ga dan is het ook weer niet voor het eten want dan is er geen eten om te eten en is het dus voor het niet-eten. Daarom dus ga ik dan toch naar die supermarkt, wat meestal de Nettorama is danwel de Super (de Boer, jatoch). En soms dan koop je dan dus zo'n grote familiezak boerenkool. Dat is lekker, maar je doet er best lang mee. Zo kan het komen dat je drie dagen achter elkaar boerenkool eet. Gelukkig was de jus dit keer wel goed gelukt en niet waterig, dus dat was wel lekker watertanden. Mosterd erbij enzo en natuurlijk die worst, je kent het wel, lekker hoor! En het is nog niet eens winter, maar wel bijna. Wat wel lastig is is dat je de laatste dag zeg maar nog maar een hele kleine beetje over had, en dus niet helemaal gevuld was. Gelukkig had ik vanochtend 2 boterhammen op het aanrecht laten liggen die inmiddels helemaal hard geworden zijn, dus ik denk dat ik daar maar tosti's van ga maken zodat zij toch nog tot hun recht komen en tevens mijn maag gevuld is. Wat heb ik het toch goed!!!
Sen - Lentevibes (04-12-2003)
Yiiiiiiihaaaaaaa!!! Die ille lentevibes hangen weer in de lucht. De zon laat z'n gezicht steeds vaker zien en de temperaturen lopen weer op en Gee heeft zoiets van "Aaaaaah, chillen!". De thee wordt dan ook ingeruild voor tropische sapjes en de verwarming mag weer lager terwijl de tuindeur vol verwachting open wordt gegooid. Leuk dat ook Jaci's nieuwe album vlak voor de lente al via internet te beluisteren was en dat het niet al te moeilijk is zoiets dan te rippen en op compactschijf te graveren. Wat me ook weer doet denken aan m'n eigen tracks en dat die er eigenlijk nog niet zo heel erg zijn enzo. Daar moet dus hard aan gewerkt worden, wat betekent minder internetten en meer aan de beats en teksten werken.Internet schijnt trouwens de aandacht van de jongeren van de tv af te trekken, steeds meer mensen zitten 's avonds achter het persoonlijke entertainmentcenter in plaats van voor de kijkdoos. En nee, de discussie over de logica van VOOR de televisie en ACHTER de computer gaan we nu niet voeren. Alles op zijn tijd. Zoals u wellicht weet is Gee el A-tsj geen televisiekijker, daarom schrok ik lichtelijk toen ik er onlangs achter kwam dat ik wel m'n creatieve avond in had geruild voor een lange avond achter de computer. Geen goede zaak. Gaat u ook eens bij uzelf na hoe u uw tijd besteed... vele forum- en MSN-verslaafden zijn het met mij eens dat zij hun tijd beter kunnen besteden. Dat is dus een goede zaak om aan te werken in de lente. Meer naar buiten, minder internetten. Misschien gewoon die dure breecbandverbinding toch weer het huis uit doen. Hoewel... dan duurt een MP3'tje neerladen wel weer er-rug lang. Hmmm.... laat ik besluiten met te zeggen dat het leven is gebaat bij een gezonde balans tussen alle evenementen die het bevat. Dus laten we de balans opmaken voor een gezonde lente! Yeh! Zoiets...
Sen - ALDI, enzo... (04-12-2003)
CHO.CHIPCOOK 0,85
DUO HAZELN.P 0,67
AARDBEI KONF 0,69
VLEESSALADE 1,79
PST/RST GER. 1,65
CHEDDAR KAAS 0,85
SUB.TOTAAL 6,50
De Aldi. Goedkoop is het wel, maar zo wordt je ook behandeld. Vanochtend waagde ik het er maar weer es op en dropte ff by @ the Aldi. Aan de parkeergelegenheid buiten kon ik al zien dat het binnen druk moest zijn: ik moest met mijn fiets wachten totdat een andere fietser haar fiets uit het rek haalde. Eenmaal binnen zag ik dat alle karretjes op waren dus deed ik maar zonder. Ik had toch maar een paar dingetjes nodig. Wel, dan verzamel je dus die dingetjes en vervolgens ga je in de rij staan. Een rij die van achterin de winkel tot aan de kassa staat. Een moeder deed boos tegen haar kind die geen zin had om de hele tijd te blijven staan in de rij en op de grond ging zitten. Geef 'm eens ongelijk. Maar goed, opvoeden moet overal gebeuren en dus ook in de winkel. Het kind ging na een tik op de kont weer staan. Een paar meter voor mij vertelde een vrouw aan een man dat ze een keer een kennis tegenkwam in de Aldi. "Die kennis wist niet hoe snel ze weg moest komen. En toen ik tegen haar zei: Lekker goedkoop hier hè! werd ze zo rood als een tomaat." Tja, raar dat sommige mensen zich ervoor schamen om goedkoop boodschappen te doen. Ik dacht dat we die tijden toch wel gehad hadden.
Qua muziek kun je trouwens ook goedkoop doen. Op www.mp3.com (die trouwens kortgeleden ook een Nederlandse site hebben gelanceerd op nl.mp3.com) vind je uren goede muziek, van trance tot hiphop tot Japanse popmuziek. Voor de hiphoppers onder ons wil ik afsluiten met het volgende MP3.com "station", Planet of the Beats, heerlijke -gratis- beats! Moet je natuurlijk wel al breedbandinternet hebben, en dat is nou net weer niét gratis. Maar breedbandinternet is altijd een goede investering; wie kan er nog zonder leven?
;-)
Sen - GA FIETSEN (Illegale praktijken in Leiden) (28-04-2002)
Toen ik een jaar geleden in Leiden kwam wonen kocht ik gelijk een fiets. Eéntje van 100 ouderwetse guldens bij een winkel met zeer chagrijnig personeel. Shit hee, ik heb nog nooit zulke chagrijnen als winkelbedienden gezien. De winkel bestaat nog steeds, vreemd, want met zulke gasten jaag je je klanten alleen maar weg. De winkel zal wel een dekmantel zijn voor illegale praktijken...
Enfin, ik blij met m'n nieuwe tweedehandsje, en lekker fietsen door Leiden. Dat was wel even wennen zeg; ik had daarvoor 19 jaar in Ameide gewoond en daar heb je niet van die dingen als verkeerslichten, voorsorteervakken en fietspaden. In Ameide kun je bij wijze van spreken met je ogen dicht rondfietsen, maar ik kwam er al snel achter dat ik dat in Leiden niet hoefde te proberen zolang ik niet dood wilde.
Ik kocht ook een slot voor m'n fiets, een AXA ofzo, door de verzekering aanvaardt omdat het een hele goeie is ofzo, dus ik denk "'t zal wel goed zijn", ja toch? Nou, toen ik een maand of 2 van m'n fiets had mogen genieten was 'ie opeens verdwenen toen ik terugkwam van een weekendje weg. Ik stond daar op het station naar m'n fiets te zoeken en langzaam maar zeker werd het me duidelijk dat ik de harde criminaliteit van de stad onder ogen moest gaan zien. Doch! Dit betekende niet dat m'n fiets meegenomen was door de boeven, het kon net zo goed de politie zijn. Hoewel er alleen op Leiden Centraal bordjes staan die waarschuwen voor het buiten de rekken plaatsen van je fiets met als gevolg vervreemding door de politie had ik het idee dat ook op Leiden Lammenschans dit wel eens het geval zou kunnen zijn. In ieder geval ben ik daar nooit achter gekomen, of het de boeven waren of de politie.
Gisteren drong het tot me door dat ik eindelijk over het verlies van m'n fiets heen was en dat het tijd werd om een nieuwe te kopen. Dus ik naar de stad en daar ging ik naar een andere fietsenwinkel dan die dekmantel voor illegale praktijken en vroeg daar naar tweedehands fietsen. Nou, die hadden ze niet zoveel, en zeker niet voor 100 euro, wat het maximum was dat ik eraan uit wilde geven. Ze hadden wel een biertje voor me, gratis en voor niets, ze vierden namelijk dat ze de winkel binnenkort gaan sluiten. Dat snapte ik niet helemaal, maar de winkel zal wel een zware last geweest zijn en ze zijn blij dat ze er straks eindelijk vanaf zijn. Of deze fietsenwinkel was ook een dekmantel voor illegale praktijken, de eigenaren zijn nu binnen voor de rest van hun leven en de dekmantel kan opgeheven worden. Ja, zo zal het wel zijn... de criminaliteit van de stad. Maar ik lust geen bier, dus kreeg ik een wijntje, wat prima smaakte! Daarna verder naar de volgende fietsenwinkel, die had alleen een paar tweedehands kinderfietsjes, wat nou niet helemaal mijn idee was. Ik dwaalde nog wat verder door wat straten die ik niet zo goed kende en stond opeens voor weer een fietsenwinkel. Hier konden ze mij wel helpen, ik mocht zelfs een proefrit maken. Wat een vertrouwen, want ik mocht gewoon even door de buurt rijden, en dat deed ik dan ook. Ik dacht bij mezelf: ongelooflijk dat ze hier zo'n vertrouwen hebben in de klant, terwijl er zoveel criminaliteit is in de stad. Ik had er zo mee weg kunnen fietsen. Maar nu ik erop terugkijk dringt het tot me door dat bij deze fietsenwinkel waarschijnlijk ook stront aan de knikker was. Binnen stonden een paar ruig uitziende mannen te praten, toen ik binnenkwam en toen ik wegging nog steeds. Het zou natuurlijk heel goed kunnen dat ook deze fietsenwinkel een dekmantel was voor illegale activiteiten en dat het daarom niet zo uitmaakte als er een fiets gejat werd, ze halen hun winst toch niet uit de verkoop. Tja tja tjaaa, die fietsenwinkels in Leiden... maar goed, ik kocht een fiets van 65 euro en een slot van 30 euro wat volgens de verkoopster in de krant had gestaan als slot dat door de junks gemeden werd omdat het toch niet te kraken was. Jaja.... ze hadden het vast zelf getest. Niet mijn probleem, ik was blij met m'n nieuwe tweede tweedehandsje, en fietste op m'n gemak weg.
Last posts at the forum
Last active topics..Het Busyr Jaaroverzicht 2008 23:13 (5-01) by Frenzy Nou vooruit dan, mijn 2 pennies: / /
[b:1jlbeydw]Stappen[/b:1jlbeydw] / Afgelopen jaar
een hoop 'serieuze' dingen gedaan. / / -Studie
HBO communica... [read on]
Wat luister jij nu? 21:46 (5-01) by Dja Manu - Boom Boom... [read on]
Trip Lee vermist... 15:05 (4-01) by Frenzy Volgens reachrecords.com: / /
[quote:3bta46is][b:3bta46is]Hiding out in
Atlanta[/b:3bta46is] / / Trip was found as we all
know. But where was he? /... [read on]
fakkelbrigade 15:40 (31-12) by D-vide whoa, word... [read on]
Final State of Mind 12:38 (31-12) by tiewrap + lekkere melodietjes / + drumpatronen zijn lekker
/ + best strak gespit / + lekkere zang / - Engels
heeft een vlaams accent (met name bij de 1e mc, ... [read on]
Upcomming Events
[All eventz] [add event]
Poll
Hoe komt BusyR.com aan geld voor een goeie/stabiele server zodat de site niet meer plat gaat?
Site newz
19-05-2008 - Upgraded server-hardware
Now running quad-core, so hopefully this will speed some things up arround here.....[read on]
22-10-2007 - Migrated to a new server...
Finally, after weeks of pre